ukroić

rzadziej ukrajać

  • krojąc, oddzielić kawałek od całości
  • [ukro-ić] lub [ukrojić]

  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Jedzenie i jego przygotowanie

    czynności związane z przyrządzaniem jedzenia

    • ukroić chleba, szynki
    • ukroić kawał, kawałek, kęs, kromkę, pajdę
    • ukroić grubo, trochę; ukroić byle jak
    • nie móc, nie potrafić, nie umieć ukroić
    • ukroić i podać
  • Matka ukroiła kromkę chleba, polała ją wodą i posypała cukrem.

    źródło: NKJP: Marek Miller: Pierwszy milion..., 1999

    Na pierwszy rzut oka wszystko było bez zarzutu, toteż z nadzieją ukroiłem niewielki kęs wołowiny i włożyłem go do ust.

    źródło: KJ PWN: Tygodnik Podhalański, 1999

    Choroba postępuje z miesiąca na miesiąc, czasem nie mogę ukroić dzieciom chleba.

    źródło: NKJP: Stanisław Aronson, Michał Cichy: Gazeta Wyborcza, 1994-04-16/1994-04-17

    W wielu rodzinach wielkanocne śniadanie zaczynało się przecież od zjedzenia [...] kawałka ukrojonego i podanego przez ojca chrzanu.

    źródło: NKJP: Wyrzucanie postu, Dziennik Polski, 1999-04-02

    - Widzę, że klienci odchodzą od zapakowanych w ładne paczuszki ciast z supermarketów; wolą własne wyroby małej firmy, ciasto ukrojone na miejscu przez ekspedientkę.

    źródło: NKJP: (MM): Szprycowane masą, Dziennik Polski, 2001-04-11

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. ukroję
    ukroimy
    2 os. ukroisz
    ukroicie
    3 os. ukroi
    ukroją

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. ukroiłem
    +(e)m ukroił
    ukroiłam
    +(e)m ukroiła
    ukroiłom
    +(e)m ukroiło
    ukroiliśmy
    +(e)śmy ukroili
    ukroiłyśmy
    +(e)śmy ukroiły
    2 os. ukroiłeś
    +(e)ś ukroił
    ukroiłaś
    +(e)ś ukroiła
    ukroiłoś
    +(e)ś ukroiło
    ukroiliście
    +(e)ście ukroili
    ukroiłyście
    +(e)ście ukroiły
    3 os. ukroił
    ukroiła
    ukroiło
    ukroili
    ukroiły

    bezosobnik: ukrojono

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. ukrójmy
    2 os. ukrój
    ukrójcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. ukroiłbym
    bym ukroił
    ukroiłabym
    bym ukroiła
    ukroiłobym
    bym ukroiło
    ukroilibyśmy
    byśmy ukroili
    ukroiłybyśmy
    byśmy ukroiły
    2 os. ukroiłbyś
    byś ukroił
    ukroiłabyś
    byś ukroiła
    ukroiłobyś
    byś ukroiło
    ukroilibyście
    byście ukroili
    ukroiłybyście
    byście ukroiły
    3 os. ukroiłby
    by ukroił
    ukroiłaby
    by ukroiła
    ukroiłoby
    by ukroiło
    ukroiliby
    by ukroili
    ukroiłyby
    by ukroiły

    bezosobnik: ukrojono by

    bezokolicznik: ukroić

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: ukroiwszy

    gerundium: ukrojenie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: ukrojony

  • bez ograniczeń + ukroić +
    CO | CZEGO + (KOMU)
  • Zob. kroić

CHRONOLOGIZACJA:
1415, SStp
Data ostatniej modyfikacji: 21.11.2025