grobowo

Najdowcipniejszy z chłopaków znalazł kiedyś na chodniku kawał drutu, przyniósł go do sklepu i z grobowo poważną miną poprosił o cążki.

źródło: NKJP: Jacek Dehnel: Balzakiana, 2008

Klasa milczała grobowo. Nowy spuścił głowę, jakby zasmucił się bardzo.

źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1997

[...] na scenie, obok kukły przedstawiającej Jaśka, zachwiał się słomiany chochoł, jęcząc grobowo: - Miałeś, chamie, złoty róg...

źródło: NKJP: Małgorzata Musierowicz: Dziecko piątku, 1993

Oni tu są - głos Tima zabrzmiał bardziej grobowo niż chciał.

źródło: Internet