przygnębiająco

  • w sposób, który wywołuje obniżenie nastroju i brak chęci do działania
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    emocje i uczucia

    • działać, wpływać, wyglądać przygnębiająco
    • przygnębiająco monotonny, ponury, wielki
  • Widok stalowych wód, objętych porośniętymi brzegami, zawsze działał na niego przygnębiająco.

    źródło: NKJP: Beata Ostrowicka: Kraina kolorów: księga intryg, 1999

    - Jak na faceta przesłuchującego po niemiecku jest pan przygnębiająco nieskuteczny - zauważyłem.

    źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Afrykanka, 2005

    Choć tereny wokół prywatnych posesji i większości bloków są uporządkowane [...], to osiedle jako całość prezentuje się przygnębiająco.

    źródło: NKJP: Od redakcji, EKO-U Nas nr 15/16 (26/27), 2002

    Ale istnieje różnica między Portugalczykiem i Francuzem opuszczającym Afrykę a Rosjaninem, który powinien wyjechać ze słonecznego Baku czy pięknej, secesyjnej Rygi do takiego ponurego, przeraźliwie zimnego Norylska czy przygnębiająco brudnego i zadymionego Czelabińska.

    źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Imperium, 2005

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. gnębić

CHRONOLOGIZACJA:
1912, SJPWar
1897, SJPDor
Data ostatniej modyfikacji: 18.01.2016