bruk

  • nawierzchnia utworzona z ułożonych ciasno obok siebie kamieni
  • CZŁOWIEK I TECHNIKA

    Transport

    transport lądowy


    CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Najbliższe środowisko życia człowieka

    miasto

  • hiperonimy:  nawierzchnia
    • betonowy, kamienny; nierówny, wyboisty; odnowiony, zniszczony bruk
    • bruk dziedzińca, placu, podwórka, rynku, ulicy
    • kłaść, odnowić, położyć, ułożyć/układać bruk
    • wyłożyć/wykładać brukiem
    • runąć, spaść, upaść na bruk
  • Wszędzie tam, gdzie jedna ekipa kończyła zasypywanie instalacji kanalizacyjnych, zaraz wchodziła druga i zaczynała układanie betonowych bruków.

    źródło: NKJP: Chodnik, a sprawa polska, Dziennik Polski, 2003-07-18

    Wózek chybotał na nierównym bruku ulicy.

    źródło: NKJP: Bronisław Chromy: Kamień i marzenie Autobiografia, 2005

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. bruk
    bruki
    D. bruku
    bruków
    C. brukowi
    brukom
    B. bruk
    bruki
    N. brukiem
    brukami
    Ms. bruku
    brukach
    W. bruku
    bruki

  • śr.-niem. brugge 'most, ulica'

    Współczesne znaczenie wyrazu polskiego tłumaczy się tym, że dawniej utwardzano kamieniami głównie nawierzchnię mostów.

CHRONOLOGIZACJA:
SStp
SPXVI
SKN
SJPXVII
STR
SL
SWil
SJPWar
SJPDor
SJPSz
SJPDun
ISJP
PSWP
USJP
Data ostatniej modyfikacji: 07.10.2013