przerażająco I

II

przysłówek

  • w sposób budzący przerażenie
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    emocje i uczucia

    • krzyczeć, wrzeszczeć; wyglądać; brzmieć przerażająco
  • To piękno napełniało grozą, jaką wywołuje w człowieku pustoszące wszystko zło. Bo młode trupy wyglądały przerażająco, gotowe zaraz zmartwychwstać, zmienić się w idealną, trupią armię i zadusić Kolumba, Panfoggiego, starowinkę.

    źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Rebelia, 2007

    Państwo Pomianowiczowie przeszli przez ponurą, niską bramę, przemknęli się przez podwórko i weszli na klatkę schodową w oficynie. Schody były drewniane, trzeszczały przerażająco przy każdym kroku, a czasem bujały się niebezpiecznie, jakby miały się oderwać od ściany.

    źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Pogoda dla wszystkich, 2003

    Ponadto fragmenty opowiadające o bojach Tyca w Nowej Europie to kawał przyzwoitej prozy historyczno-wojennej [...], która wiarygodnie i autentycznie przerażająco oddaje horror ówczesnych wojen polegających głównie na wykrwawianiu się pierwszych szeregów.

    źródło: NKJP: Esensja, 2009-05-11

    Doczekała się wreszcie na dziennik i informacje o tsunami. To, co mówił spiker, brzmiało przerażająco. A więc tamte plaże nie istnieją, są jednym pobojowiskiem pełnym trupów...

    źródło: NKJP: Maria Nurowska: Powrót do Lwowa, 2008

    Hitler wrzeszczał przerażająco, zamiast mówić, a Stalin uśmiechał się i sprawiał wrażenie miłego człowieka.

    źródło: NKJP: Krystyna Kofta: Złodziejka pamięci, 1998

  • część mowy: przysłówek

    stopień równy przerażająco
  • Cz + przerażająco + bez ograniczeń
  • Zob. razić

CHRONOLOGIZACJA:
Zob. przerażać
Data ostatniej modyfikacji: 16.09.2014