-
książk.
decydowanie o sobie lub sprawach i osobach sobie bliskich
-
Dawniej wyraz używany przede wszystkim w odniesieniu do kwestii politycznych.
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
-
- samostanowienie narodu
- samostanowienie o sobie
-
|
Dążenia do samostanowienia Kaszubów mają już ponad 150-letnią tradycję.
źródło: NKJP: Artur Jabłoński: Kilkusetletnia tradycja, Dziennik Bałtycki, 2001-08-18
|
|
Lekceważenie innej zasady, prawa do samostanowienia narodów, miało przynieść o wiele po-ważniejsze konsekwencje moralne i polityczne.
źródło: NKJP: Monika Krężel: Dżentelmeni wcale nie rozmawiają o Zaolziu, Dziennik Zachodni, 2009-02-07
|
|
Dziś mój syn ma 9 lat. Zdobyłam samodzielność finansową, która pozwala mi na samostanowienie o sobie i o nim.
źródło: NKJP: Bohdan Gadomski: Czuję się wolna, Express Ilustrowany, 2002-06-21
|
|
Nie zawsze wynika on z fundamentalizmu religijnego. Często z biedy, ubóstwa, bezsilności i braku możliwości samostanowienia o losach własnego kraju.
źródło: NKJP: Opinie dnia, Gazeta Poznańska, 2001-10-10
|
|
Sami robimy sobie koło pióra, gdy - używając wielkich słów o samostanowieniu, historii, tożsamości - roztrząsamy kwestie plastikowych krzesełek.
źródło: NKJP: Na tożsamości tyłka nie sadzam, Dziennik Zachodni, 2010-09-16
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
n2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
samostanowienie
|
samostanowienia
|
|
| D. |
samostanowienia
|
samostanowień
|
|
| C. |
samostanowieniu
|
samostanowieniom
|
|
| B. |
samostanowienie
|
samostanowienia
|
|
| N. |
samostanowieniem
|
samostanowieniami
|
|
| Ms. |
samostanowieniu
|
samostanowieniach
|
|
| W. |
samostanowienie
|
samostanowienia
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
-
|
+ |
samostanowienie |
+ |
|
|
|
+ |
samostanowienie |
+ |
|
-
samo- (zob. sam) + stanowienie (od: stanowić; zob. stan)
CHRONOLOGIZACJA:
1922,
Wawrz250
Data ostatniej modyfikacji: 29.03.2017