pouczyć się - Wielki słownik języka polskiego PAN

spędzić pewien czas na zdobywaniu wiedzy lub umiejętności

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Edukacja i oświata

pouczyć się angielskiego, biologii, chemii, geografii, gry na czymś, historii, matematyki, polskiego, słówek, tańca
pouczyć się do egzaminu, do klasówki, do lekcji, do matury, do testu
pouczyć się na angielski, na biologię, na fizykę, na geografię, na historię, na jutro, na klasówkę, na matematykę, na polski, na sprawdzian, na test
pouczyć się o dawnych zwyczajach, o historii
pouczyć się w kuchni, w parku, w pokoju, w samochodzie
pouczyć się z angielskiego, z fizyki, z matematyki, polskiego
pouczyć się chwilę, godzinę, trochę

	Najstarszy syn, aby pouczyć się w ciszy, wychodzi z domu. źródło: NKJP: Bernard Łętowski: Dwa lata płaczu, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2006-06-16
	Gabrysiu, poucz się jeszcze w samochodzie na biologię. źródło: NKJP: Jacek Sobczyński: Oglądając muzykę, Esensja, nr 07 (LXXIX), 2008
	W tygodniu zapraszamy wszystkich, zwłaszcza młodzież do bezpiecznej kawiarni. [...] Przy spokojnej muzyce można spędzić czas i pouczyć się angielskiego. źródło: NKJP: (AAG): Amerykanie zapraszają na lekcje angielskiego, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2005-12-19
	Muszę się pouczyć na chemię. źródło: NKJP: www.forumowisko.pl
	Wszyscy próbują znaleźć jakiś kąt, żeby pouczyć się do egzaminów. Biblioteki pękają w szwach. źródło: NKJP: emka: Nad miastem, Dlaczego?, 2009-07-17

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pouczyłem się +(e)m się pouczył	pouczyłam się +(e)m się pouczyła	pouczyłom się +(e)m się pouczyło	pouczyliśmy się +(e)śmy się pouczyli	pouczyłyśmy się +(e)śmy się pouczyły
2 os.	pouczyłeś się +(e)ś się pouczył	pouczyłaś się +(e)ś się pouczyła	pouczyłoś się +(e)ś się pouczyło	pouczyliście się +(e)ście się pouczyli	pouczyłyście się +(e)ście się pouczyły
3 os.	pouczył się	pouczyła się	pouczyło się	pouczyli się	pouczyły się

bezosobnik: pouczono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		pouczmy się
2 os.	poucz się	pouczcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pouczyłbym się bym się pouczył	pouczyłabym się bym się pouczyła	pouczyłobym się bym się pouczyło	pouczylibyśmy się byśmy się pouczyli	pouczyłybyśmy się byśmy się pouczyły
2 os.	pouczyłbyś się byś się pouczył	pouczyłabyś się byś się pouczyła	pouczyłobyś się byś się pouczyło	pouczylibyście się byście się pouczyli	pouczyłybyście się byście się pouczyły
3 os.	pouczyłby się by się pouczył	pouczyłaby się by się pouczyła	pouczyłoby się by się pouczyło	pouczyliby się by się pouczyli	pouczyłyby się by się pouczyły

bezosobnik: pouczono by się

bezokolicznik: pouczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: pouczywszy się

gerundium: pouczenie się

Zob. uczyć