wtór
-
książk. muzyka albo inne zjawisko dźwiękowe towarzyszące czemuś
-
ATEMATYCZNY
-
synonimy: akompaniament
-
- przy wtórze czegoś
-
Posłaniec Barnabas przybywa tanecznym pląsem, treść listów wyjawia śpiewną melodeklamacją. Wszystko odbywa się przy wtórze niepokojących dźwięków wiolonczeli.
źródło: NKJP: Wanda Zwinogrodzka: Po premierze, Gazeta Wyborcza, 1992-10-05
Ława zaś wzbiła się ostro w górę, przy wtórze jeszcze głośniejszego wrzasku lotników.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
Już dawno ucichł daleki pomruk dział od strony Radzymina, w który wsłuchiwaliśmy się w nastroju modlitewnej grozy. Mama modliła się na głos przy ich wtórze owego decydującego sierpniowego dnia roku 1920 (...).
źródło: NKJP: Jeremi Przybora: Przymknięte oko opaczności, 1994
Strzeliłem w ich stronę, rozbłysło stamtąd ogniście i rozniosło się gromowym wtórem, a kule zaćwierkawszy wypełniły całe pomieszczenie świetlistymi zygzakami.
źródło: NKJP: Witold Zalewski: Pożegnanie twierdzy, 2000
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wtór
wtóry
D. wtóru
wtórów
C. wtórowi
wtórom
B. wtór
wtóry
N. wtórem
wtórami
Ms. wtórze
wtórach
W. wtórze
wtóry
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ wtór + (CZEGO)
+ wtór + (CZYJ) -
Zob. wtóry