wtór

  • książk.  muzyka albo inne zjawisko dźwiękowe towarzyszące czemuś
  • ATEMATYCZNY

  • synonimy:  akompaniament
    • przy wtórze czegoś
  • Posłaniec Barnabas przybywa tanecznym pląsem, treść listów wyjawia śpiewną melodeklamacją. Wszystko odbywa się przy wtórze niepokojących dźwięków wiolonczeli.

    źródło: NKJP: Wanda Zwinogrodzka: Po premierze, Gazeta Wyborcza, 1992-10-05

    Ława zaś wzbiła się ostro w górę, przy wtórze jeszcze głośniejszego wrzasku lotników.

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

    Już dawno ucichł daleki pomruk dział od strony Radzymina, w który wsłuchiwaliśmy się w nastroju modlitewnej grozy. Mama modliła się na głos przy ich wtórze owego decydującego sierpniowego dnia roku 1920 (...).

    źródło: NKJP: Jeremi Przybora: Przymknięte oko opaczności, 1994

    Strzeliłem w ich stronę, rozbłysło stamtąd ogniście i rozniosło się gromowym wtórem, a kule zaćwierkawszy wypełniły całe pomieszczenie świetlistymi zygzakami.

    źródło: NKJP: Witold Zalewski: Pożegnanie twierdzy, 2000

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. wtór
    wtóry
    D. wtóru
    wtórów
    C. wtórowi
    wtórom
    B. wtór
    wtóry
    N. wtórem
    wtórami
    Ms. wtórze
    wtórach
    W. wtórze
    wtóry

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • bez ograniczeń + wtór +
    (CZEGO)
    bez ograniczeń + wtór +
    (CZYJ)
  • Zob. wtóry

CHRONOLOGIZACJA:
1814, SL
FRAZEOLOGIZMY:
Data ostatniej modyfikacji: 26.07.2018