-
w okresie komunizmu: członek rządzącej w danym kraju partii komunistycznej
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
doktryny i poglądy polityczne
-
-
|
Ten system miał prawo, ale był bezprawny. Prawem były regulaminy wymyślone przez partię dla bezpartyjnych. Absolutnie jednak nie wierzę, że każdy partyjny był kryminalistą.
źródło: NKJP: Ocalony, Dziennik Bałtycki, 2000-03-31
|
|
W Warszawie, może paradoksalnie, partyjni często popierali studentów, a uczciwi bezpartyjni siedzieli w domu.
źródło: NKJP: Adam Michnik, Józef Tischner, Jacek Żakowski: Między Panem a Plebanem, 1995
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
M. |
partyjny
|
partyjni
|
ndepr |
partyjne
|
depr |
D. |
partyjnego
|
partyjnych
|
|
C. |
partyjnemu
|
partyjnym
|
|
B. |
partyjnego
|
partyjnych
|
|
N. |
partyjnym
|
partyjnymi
|
|
Ms. |
partyjnym
|
partyjnych
|
|
W. |
partyjny
|
partyjni
|
ndepr |
partyjne
|
depr |
-
CHRONOLOGIZACJA:
1908,
SJPWar
Data ostatniej modyfikacji: 20.02.2019