samochwała
-
pot. pejorat. osoba, która lubi się chwalić
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
synonimy: chwalipięta
-
Koledzy brali mnie z początku za pyszałka i samochwałę, musiałem im wszystko wyjaśniać, a wtedy zaczęli dla odmiany stukać się w czoła.
źródło: NKJP: Elżbieta Cichla-Czarniawska: Ogrody i złomowiska. Opowiadania, 2005
To co można chcieć od sześcioletniej samochwały?
źródło: NKJP: Internet
Winiarze to często samochwały i zwykli twierdzić, że udało im wyprodukować wino absolutnie wyjątkowe.
źródło: NKJP: Dobra wiadomość w butelce, Polityka, 2009-11-14
[...] nie lubię samochwał i samozwańczych teoretyków armii czy wojska [...]
źródło: NKJP: Internet
Był to humorystyczny występ dwóch braci samochwałów, fantazyjnie przebranych i umorusanych sadzą, z przyprawionymi do głów małymi rogami.
źródło: Internet: beskid-niski.pl
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1, ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. samochwała
samochwały
D. samochwały
samochwałów
samochwał
C. samochwale
samochwałom
B. samochwałę
samochwałów
samochwały
N. samochwałą
samochwałami
Ms. samochwale
samochwałach
W. samochwało
samochwały
Inne uwagi
Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm samochwał , B. lm samochwały . Gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, D. i B. lm samochwałów lub r.ż, D. lm samochwał , B. lm samochwały
-
sam(-o-)- (zob. sam) + -chwała (zob. chwalić )