rozgrabić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

działając w sposób gwałtowny, bezprawnie zabrać z jakiejś całości lub jakiegoś miejsca kolejno tyle rzeczy, że nic nie zostało

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Prawo i łamanie prawa

przestępstwa

Relacje znaczeniowe

	synonimy:	rozszarpać
	hiperonimy:	rozkraść

Połączenia

rozgrabić majątek

Cytaty

Do rodzinnej posiadłości na wsi nie było już po co wracać. Chłopi z okolicznych wiosek rozebrali ruiny dworu, rozgrabili majątek.

źródło: NKJP: Beata Kłos: Znaczenie? – zachichotał wiatr, Mazowieckie To i Owo, 2004-05-27

[...] na terenie naszego powiatu dokonuje się dewastacji i rozgrabienia mienia popegeerowskiego. W dworkach wybijane są okna, powyrywane drzwi, a całość coraz bardziej podupada.

źródło: NKJP: (KM): W skrócie, Tygodnik Tucholski nr 604, 2003

Pozbawieni pracy robotnicy albo powiększali armię bezrobotnych, albo zaciągali się do mafijnego wojska. Nie funkcjonował już transport, autobusy i ciężarówki rozgrabiono.

źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Wieże z kamienia, 2004

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	rozgrabię	rozgrabimy
2 os.	rozgrabisz	rozgrabicie
3 os.	rozgrabi	rozgrabią

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozgrabiłem +(e)m rozgrabił	rozgrabiłam +(e)m rozgrabiła	rozgrabiłom +(e)m rozgrabiło	rozgrabiliśmy +(e)śmy rozgrabili	rozgrabiłyśmy +(e)śmy rozgrabiły
2 os.	rozgrabiłeś +(e)ś rozgrabił	rozgrabiłaś +(e)ś rozgrabiła	rozgrabiłoś +(e)ś rozgrabiło	rozgrabiliście +(e)ście rozgrabili	rozgrabiłyście +(e)ście rozgrabiły
3 os.	rozgrabił	rozgrabiła	rozgrabiło	rozgrabili	rozgrabiły

bezosobnik: rozgrabiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rozgrabmy
2 os.	rozgrab	rozgrabcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozgrabiłbym bym rozgrabił	rozgrabiłabym bym rozgrabiła	rozgrabiłobym bym rozgrabiło	rozgrabilibyśmy byśmy rozgrabili	rozgrabiłybyśmy byśmy rozgrabiły
2 os.	rozgrabiłbyś byś rozgrabił	rozgrabiłabyś byś rozgrabiła	rozgrabiłobyś byś rozgrabiło	rozgrabilibyście byście rozgrabili	rozgrabiłybyście byście rozgrabiły
3 os.	rozgrabiłby by rozgrabił	rozgrabiłaby by rozgrabiła	rozgrabiłoby by rozgrabiło	rozgrabiliby by rozgrabili	rozgrabiłyby by rozgrabiły

bezosobnik: rozgrabiono by

bezokolicznik: rozgrabić

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

rozgrabiwszy

gerundium: rozgrabienie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	rozgrabienie	rozgrabienia
D.	rozgrabienia	rozgrabień
C.	rozgrabieniu	rozgrabieniom
B.	rozgrabienie	rozgrabienia
N.	rozgrabieniem	rozgrabieniami
Ms.	rozgrabieniu	rozgrabieniach
W.	rozgrabienie	rozgrabienia

imiesłów przymiotnikowy bierny: rozgrabiony

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	rozgrabiony	rozgrabiony	rozgrabiony	rozgrabione	rozgrabiona
D.	rozgrabionego	rozgrabionego	rozgrabionego	rozgrabionego	rozgrabionej
C.	rozgrabionemu	rozgrabionemu	rozgrabionemu	rozgrabionemu	rozgrabionej
B.	rozgrabionego	rozgrabionego	rozgrabiony	rozgrabione	rozgrabioną
N.	rozgrabionym	rozgrabionym	rozgrabionym	rozgrabionym	rozgrabioną
Ms.	rozgrabionym	rozgrabionym	rozgrabionym	rozgrabionym	rozgrabionej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	rozgrabieni	rozgrabieni	rozgrabione	rozgrabione
D.	rozgrabionych	rozgrabionych	rozgrabionych	rozgrabionych
C.	rozgrabionym	rozgrabionym	rozgrabionym	rozgrabionym
B.	rozgrabionych	rozgrabionych	rozgrabionych	rozgrabione
N.	rozgrabionymi	rozgrabionymi	rozgrabionymi	rozgrabionymi
Ms.	rozgrabionych	rozgrabionych	rozgrabionych	rozgrabionych

odpowiednik aspektowy: rozgrabiać

Składnia

+

rozgrabić

+

CO

Pochodzenie

Zob. grabić