starowinka

  • bardzo stara osoba, która w mówiącym wzbudza współczucie i sympatię
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Bieg życia

    starzenie się

  • synonimy:  starowina
  • Z rozczuleniem myślę o drepczącej starowince - mimo tak sędziwego wieku bierze udział w akcji.

    źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Obłęd, 1980

    W końcu wokół ołtarza jął się krzątać starowinka - zakrystian. W ręku dzierżył długie gasidło, którym - jeden po drugim - zduszał płomyki kolejnych świec.

    źródło: NKJP: Andrzej Sarwa: Strzyga, 2006

    Skacowana, mimo kilku kieliszków aspiryny, Beba Mazeppo postanowiła zrobić dobry uczynek: pójść na śniadanie do swej babci dziewięćdziesięcioośmioletniej starowinki, chorej na miażdżycę, chorobę Alzheimera i przewlekłe skąpstwo.

    źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: Kabaret metafizyczny, 1994

    W wagonie spieszącym na południe dwoje starowinek, walczą z sennością, dzielą się jajkiem.

    źródło: NKJP: Anna Sobolewska: Mapy duchowe współczesności: co nam zostało z Nowej Ery?, 2009

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1, ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. starowinka
    starowinki
    D. starowinki
    starowinek
    starowinków
    starowinek
    C. starowince
    starowinkom
    B. starowinkę
    starowinek
    starowinków
    starowinki
    N. starowinką
    starowinkami
    Ms. starowince
    starowinkach
    W. starowinko
    starowinkowie
    starowinki

    Inne uwagi

    Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm starowinek, B. lm starowinki. W przeciwnym razie używa się r. m1, D. i B lm starowinków lub r. ż, D. lm starowinek, B. lm starowinki.

  • Zob. stary I

CHRONOLOGIZACJA:
1807, SL
s.v. bzdyk
Data ostatniej modyfikacji: 13.03.2018