-
1.
przest. mężczyzna, który uczynił coś dobrego dla jakiejś osoby lub instytucji -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie -
hiperonimy: dobroczyńca
-
- dobrodziej Kościoła
- przyjaciel i dobrodziej
-
[...] naszym dobrodziejem jest [...] Bogusław Czerwiński. Dziękuję mu w imieniu zawodników za dotychczasowe wsparcie, prosząc jednocześnie o dalsze sponsorowanie brydżystów spod znaku Sandecji.
źródło: NKJP: (DW): Mogło być lepiej, Dziennik Polski, 2003-06-07
W każda środę o godz. 18.00 odprawiana będzie msza św. w intencji wszystkich ofiarodawców i dobrodziejów Kościoła.
źródło: NKJP: Internet
- Jakiś czytelnik lub czytelnicy wypożyczali do czytelni Antiquitates Silesiacae Barthesiusa i nie wpisywali do rejestru własnych nazwisk, lecz nazwiska wybitnych uczonych i dobrodziejów naszego uniwersytetu, nazwiska postaci, których portrety znajdują się w Auli Leopoldyńskiej.
źródło: NKJP: Marek Krajewski: Koniec świata w Breslau, 2003
Ale nie chciałbym przejść do historii tych pierwszych lat nowej Polski jako ten premier, który był przez kilka czy kilkanaście miesięcy dobrodziejem emerytów tylko po to, żeby następnie spowodować załamanie się całości budżetu państwowego.
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 23.12.1991
Sądzić należy, że dołożył się do tego przedsięwzięcia kardynał Fryderyk, którego Akademia Krakowska zawsze uważała za swojego dobroczyńcę , nie tylko z racji ofiarowanego berła [...].
źródło: NKJP: Michał Rożek: Symbolika i magia Krakowa, 2000
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dobrodziej
dobrodzieje
ndepr dobrodzieje
depr D. dobrodzieja
dobrodziei
dobrodziejów
C. dobrodziejowi
dobrodziejom
B. dobrodzieja
dobrodziei
dobrodziejów
N. dobrodziejem
dobrodziejami
Ms. dobrodzieju
dobrodziejach
W. dobrodzieju
dobrodzieje
ndepr dobrodzieje
depr -
+ dobrodziej + (KOGO/CZEGO)
+ dobrodziej + (CZYJ) -
Od: dobro (zob.) i -dziej, członu od psł. czasownika *dějati (zob. dziać się).