pustułka
-
ptak drapieżny o rdzawobrązowym upierzeniu i długim ogonie, polujący z powietrza na drobne gryzonie, owady i inne ptaki; Falco tinnunculus
-
Wyraz używany jako składnik terminów zoologicznych, np.: pustułka zwyczajna, sokół pustułka.
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
ptaki
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta drapieżne -
hiperonimy: ptak
-
- młoda pustułka
- pustułka i myszołów, pustułka i sowa
-
Kilkanaście metrów nad ziemią wisiała rudobrązowa pustułka, pracowicie machając skrzydłami. W pewnym momencie na pozór niezdarnie rzuciła się w dół, rozkładając atak na trzy etapy. Opadła na ziemię, pewnie wypatrzyła jakiegoś gryzonia.
źródło: NKJP: Tomasz Konatkowski: Wilcza wyspa, 2006
Czasem zajrzy tu pustułka, stanie w powietrzu, trzepocząc skrzydłami i bacznie przyglądając się, co też dzieje się na ziemi. W ten sposób ten zwinny sokół przygląda się myszom, śmiało tu harcującym. Czasem spadnie nagle w dół i wtedy zdobycz niepodzielnie do niego należy.
źródło: NKJP: Zygmunt Szych: Kólowie wysypisk, Gazeta Krakowska, 2002-01-29
[...] pustułki są w tym rejonie dość pospolite (łatwo je rozpoznać, gdyż polując, zawisają nieruchomo w powietrzu) [...].
źródło: NKJP: (ALG): Pustułki mieszkają wysoko, Dziennik Polski, 2008-04-14
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pustułka
pustułki
D. pustułki
pustułek
C. pustułce
pustułkom
B. pustułkę
pustułki
N. pustułką
pustułkami
Ms. pustułce
pustułkach
W. pustułko
pustułki
-
nie określono
Może z psł. *postati 'stanąć, zatrzymać się', ponieważ charakterystyczną cechą lotu tego ptaka jest zawisanie (zatrzymywanie się) w powietrzu, gdy wypatruje ofiary. Pierwotna postać to *postola, z niej zdrobnienie *postolъka. Wyraz uległ przekształceniu przez skojarzenie z przym pusty (Bor)
-
Zob. też:
W postaciach: pustołka, postołka