-
2.
książk. ogół krótkich, rytmicznie powtarzanych dźwięków, jakie powstają w wyniku następujących po sobie strzałów lub są rytmicznie wybijane przez poruszające się obiekty -
[stakkato]
-
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
dźwięki
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń -
Z wozu biegną SS-mani, rozlega się staccato schmeisserów, coraz bliżej mnie gwiżdżą pociski, a potem na mundurze wykwita krwawa plama.
źródło: NKJP: Bohdan Sławiński: Królowa Tiramisu, 2008
Rytmika tyrtejskiej Łodzi Broniewskiego naśladuje mocne i energiczne staccato kroków jakby maszerujących w rewolucyjnym pochodzie robotników.
źródło: NKJP: Zbigniew Lisowski: Poznawanie poezji: interpretacje, Poznawanie poezji: interpretacje, 2008
Głośne staccato końskich kopyt o bruk wymarłej ulicy. Gdzieś biły jeszcze „pelotki”, ale ciężkie maszyny wroga były tuż nad dachami.
źródło: Zbigniew Wróblewski: Płomień nadziei, 1987 (books.google)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. staccato
staccata
staccato
D. staccata
staccato
staccat
staccato
C. staccato
staccatu
staccato
staccatom
B. staccato
staccata
staccato
N. staccatem
staccato
staccatami
staccato
Ms. staccacie
staccato
staccatach
staccato
W. staccato
staccata
staccato
-
+ staccato + CZEGO -
wł.