katechumenat
-
rel. przygotowywanie dorosłych do przyjęcia chrztu, połączone z katechezami wtajemniczającymi w prawdy wiary i życie chrześcijańskie
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
sakramenty i obrzędy religijne -
Wszystko, co wiemy o gminach wczesnochrześcijańskich, rozsianych po miastach imperium, wskazuje, że wejście do nich i pełnoprawne uczestnictwo w ich życiu nie było łatwe. Okres katechumenatu, przygotowujący do chrztu, trwał kilka lat.
źródło: NKJP: Daniel Olszewski: Dzieje chrześcijaństwa w zarysie, 1996
Powszechną praktyką w Kościele jeszcze w czasie Konstantyna był katechumenat, w czasie którego wtajemniczano potencjalnych chrześcijan w prawdy wiary, i dopiero po pewnym okresie, niekiedy nawet po kilku latach formacji, dopuszczano katechumenów do chrztu.
źródło: NKJP: Grzegorz Górny, Philip Earl Steele: Władcy nawróceni, Ozon, nr 24, 2005
Nad kandydatem dopuszczonym do katechumenatu czyniono znak krzyża. Odtąd nazywano go katechumenem lub w Afryce Północnej słuchającym (audiens, auditor) w odróżnieniu od wiernych (fideles). Katechumenat trwał zasadniczo trzy lata, wypełniony nauczaniem i ćwiczeniami w pobożności.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. katechumenat
katechumenaty
D. katechumenatu
katechumenatów
C. katechumenatowi
katechumenatom
B. katechumenat
katechumenaty
N. katechumenatem
katechumenatami
Ms. katechumenacie
katechumenatach
W. katechumenacie
katechumenaty
Inne uwagi
Zwykle lp
-
łac. kośc. catēchūmenus
z gr. katēchoúmenos 'nauczany'