katechumenat

  • rel.  przygotowywanie dorosłych do przyjęcia chrztu, połączone z katechezami wtajemniczającymi w prawdy wiary i życie chrześcijańskie
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    sakramenty i obrzędy religijne

  • Wszystko, co wiemy o gminach wczesnochrześcijańskich, rozsianych po miastach imperium, wskazuje, że wejście do nich i pełnoprawne uczestnictwo w ich życiu nie było łatwe. Okres katechumenatu, przygotowujący do chrztu, trwał kilka lat.

    źródło: NKJP: Daniel Olszewski: Dzieje chrześcijaństwa w zarysie, 1996

    Powszechną praktyką w Kościele jeszcze w czasie Konstantyna był katechumenat, w czasie którego wtajemniczano potencjalnych chrześcijan w prawdy wiary, i dopiero po pewnym okresie, niekiedy nawet po kilku latach formacji, dopuszczano katechumenów do chrztu.

    źródło: NKJP: Grzegorz Górny, Philip Earl Steele: Władcy nawróceni, Ozon, nr 24, 2005

    Nad kandydatem dopuszczonym do katechumenatu czyniono znak krzyża. Odtąd nazywano go katechumenem lub w Afryce Północnej słuchającym (audiens, auditor) w odróżnieniu od wiernych (fideles). Katechumenat trwał zasadniczo trzy lata, wypełniony nauczaniem i ćwiczeniami w pobożności.

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. katechumenat
    katechumenaty
    D. katechumenatu
    katechumenatów
    C. katechumenatowi
    katechumenatom
    B. katechumenat
    katechumenaty
    N. katechumenatem
    katechumenatami
    Ms. katechumenacie
    katechumenatach
    W. katechumenacie
    katechumenaty

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • łac. kośc. catēchūmenus

    z gr. katēchoúmenos 'nauczany'

CHRONOLOGIZACJA:
1857, J. Gaume, Zasady i całość wiary katolickiej, t. 2, Warszawa 1857.
Data ostatniej modyfikacji: 05.04.2017