synekdocha

  • lit.  figura stylistyczna polegająca na użyciu nazwy części jakiegoś obiektu zamiast nazwy całości lub odwrotnie
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność artystyczna człowieka

    literatura

  • hiperonimy:  figura
  • Argumentacja retoryczna i narracja przenikają się tu wzajemnie i reinterpretują, czego przejawem jest chociażby pojawiająca się obrazowo-narracyjna synekdocha (mężczyzna i kobieta reprezentują mężczyzn i kobiety w ogóle).

    źródło: NKJP: Ewa Szczęsna: Poetyka reklamy, 2001

    Zabawa polega na wymyśleniu najbardziej absurdalnego porównania lub - jak zwykli powiadać fachowcy od poetyki - na zbudowaniu mechanizmu metaforycznego, przypominającego synekdochę.

    źródło: NKJP: Krzysztof Rutkowski: Pasaż z Mamuśką?, Gazeta Wyborcza, 1995-08-22

    Użycie kategorii literackiej jako naczelnej nie jest tutaj przypadkiem, nie stanowi też swojego rodzaju synekdochy, pozwalającej pewną - według takich czy innych kryteriów wydzieloną - część traktować tak, jakby ujawniała cechy całości.

    źródło: NKJP: Michał Głowiński: Ekspresja i empatia, 1997

    „Piosenka o końcu świata” stanowi właściwie serię synekdoch, wspólnie składających się na obraz tytułowego „świata”.

    źródło: NKJP: Zbigniew Lisowski: Poznawanie poezji: interpretacje, 2008

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. synekdocha
    synekdochy
    D. synekdochy
    synekdoch
    C. synekdosze
    synekdochom
    B. synekdochę
    synekdochy
    N. synekdochą
    synekdochami
    Ms. synekdosze
    synekdochach
    W. synekdocho
    synekdochy

  • gr. synekdochḗ

CHRONOLOGIZACJA:
XVI w., SPXVI
Na podstawie indeksu haseł.
Data ostatniej modyfikacji: 28.06.2016