podkulić

Definicja

zginając jakąś część ciała, zbliżyć ją do tułowia lub schować ją pod inną część ciała
Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

czynności i stany fizjologiczne

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

zwyczaje i zachowania zwierząt

synonimy:

podkurczyć
podwinąć

	Siedziały równym szeregiem, jedna obok drugiej, podkuliwszy pod siebie stopy. źródło: NKJP: Ewa Nowacka: Może nie, może tak, 1976
	Uderzył mnie jej spokój. Kiedy usiedliśmy w hotelowym pokoju, zdjęła buty i podkuliła nogi na sofie. źródło: NKJP: Dariusz Ćwiklak: Interesują mnie ludzie, Gazeta Wyborcza, 1999-05-22
	Bydlę małe, a zaciekłe jęło z czystej złośliwości oszczekiwać Nicholasa i ten w końcu się wściekł i odwrócił, gotów je skopać na betonową ścianę; lecz pół sekundy wcześniej kundel podkulił ogon i uciekł do swego pana. źródło: NKJP: Jacek Dukaj: Czarne oceany, 2001
	Kiedy rozsiodływałem go pośpiesznie, stał z dziwnie podkulonym zadem, trzęsąc się na całym ciele, zastrachany i milczący jak dziecko, które ma gorączkę. Właśnie takim wydał mi się ten mały, włochaty konik, cierpiący z taką bezradnością i taką pokorą. źródło: NKJP: Jan Józef Szczepański: Polska jesień, 1955
	Zwierzak, który chce zaatakować, nosi ogon pionowo do góry. [...] Strach wyraża zgarbiona pozycja ciała, z opuszczoną głową, ogonem podkulonym między nogami i przyciśniętym do brzucha. źródło: NKJP: Andrzej Janas: Psy. Nie mówią, ale rozumiemy o co im chodzi, Polska Głos Wielkopolski, 2006-11-23

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	podkuliłem +(e)m podkulił	podkuliłam +(e)m podkuliła	podkuliłom +(e)m podkuliło	podkuliliśmy +(e)śmy podkulili	podkuliłyśmy +(e)śmy podkuliły
2 os.	podkuliłeś +(e)ś podkulił	podkuliłaś +(e)ś podkuliła	podkuliłoś +(e)ś podkuliło	podkuliliście +(e)ście podkulili	podkuliłyście +(e)ście podkuliły
3 os.	podkulił	podkuliła	podkuliło	podkulili	podkuliły

bezosobnik: podkulono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		podkulmy
2 os.	podkul	podkulcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	podkuliłbym bym podkulił	podkuliłabym bym podkuliła	podkuliłobym bym podkuliło	podkulilibyśmy byśmy podkulili	podkuliłybyśmy byśmy podkuliły
2 os.	podkuliłbyś byś podkulił	podkuliłabyś byś podkuliła	podkuliłobyś byś podkuliło	podkulilibyście byście podkulili	podkuliłybyście byście podkuliły
3 os.	podkuliłby by podkulił	podkuliłaby by podkuliła	podkuliłoby by podkuliło	podkuliliby by podkulili	podkuliłyby by podkuliły

bezosobnik: podkulono by

bezokolicznik: podkulić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: podkuliwszy

gerundium: podkulenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: podkulony

odpowiednik aspektowy: podkulać

podkulić

CHRONOLOGIZACJA:

1848, Biblioteka Warszawska, books.google.pl

FRAZEOLOGIZMY:

ktoś podkulił ogon
ktoś podkulił ogon pod siebie
z podkulonym ogonem
z podkulonymi ogonami

Data ostatniej modyfikacji: 16.03.2017