jawnogrzesznik
-
książk. osoba, która jawnie popełnia grzechy i nie liczy się przy tym ze zdaniem innych ludzi
-
Współcześnie używane głównie w kontekstach związanych z religią.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
wyznania: zasady i prawdy wiary -
hiperonimy: grzesznik
-
Innym powodem ekskomunikowania jest troska o dobro Kościoła – czy jakiś wierzący byłby zbudowany i miał poczucie sprawiedliwości wspólnoty, gdyby jawnogrzesznik miał takie same prawa w Kościele jak on?
źródło: Internet: reduta.waw.pl
Pozbawienie jawnogrzesznika pogrzebu katolickiego zawiera w sobie także odmowę odprawienia Mszy Świętej pogrzebowej.
źródło: NKJP: Internet
Demokracja jest nie do pogodzenia nie tylko z monopolem politycznym, ale i moralnym.[...] Dopuszcza do niej na jednakowych zasadach strażników cnoty i jawnogrzeszników, głosicieli jedynej prawdy i relatywistów zaprzeczających jej istnieniu, obrońców wartości i ich krytyków.
źródło: NKJP: Patent na dobro, Gazeta Wyborcza, 1997-06-24
[...] celnicy byli [...] stawiani na równi z poganami i jawnogrzesznikami, byli zdrajcami współpracującymi z okupantem, zdziercami, wykorzystującymi swoje stanowisko, by czerpać nieuczciwe zyski. Kto kontaktował się z nimi, sam stawał się ‘nieczysty’, a rytualna ‘czystość’ była przecież dla Żydów czymś świętym.
źródło: Internet: duszpasterz.pl
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. jawnogrzesznik
jawnogrzesznicy
ndepr jawnogrzeszniki
depr D. jawnogrzesznika
jawnogrzeszników
C. jawnogrzesznikowi
jawnogrzesznikom
B. jawnogrzesznika
jawnogrzeszników
N. jawnogrzesznikiem
jawnogrzesznikami
Ms. jawnogrzeszniku
jawnogrzesznikach
W. jawnogrzeszniku
jawnogrzesznicy
ndepr jawnogrzeszniki
depr -
Zob. jawny, grzech
Datacja przybliżona