kibucnik

  • etn.  osoba należąca do kibucu
  • CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Ziemia

    rolnictwo


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    zwyczaje i obyczaje

  • Gdy profesor wspomina swoją podróż do Izraela w 1963 roku, opowiada o pewnym starym polskim Żydzie kibucniku, który wyemigrował z Polski do Palestyny jeszcze w latach 20.

    źródło: NKJP: Bożydar Brakoniecki: Książkowe 88. urodziny prof. Władysława Bartoszewskiego - Warszawa, Polska. The Times, 2010-02-19

    Pewien kibucnik pracował w redakcji gazety poza kibucem, swoją pensją zasilając wspólną kasę. Tylko ta praca dawała mu satysfakcję. Niemniej po kilku latach kibuc zalecił mu zajęcie na swoim terenie. Przygnębiony tą perspektywą, porzucił kibuc.

    źródło: NKJP: Internet

    Kibuc zapewnia swoim członkom jedzenie, ubrania, mieszkania, gazety, środki czystościowe, leczenie i naukę. Decyzje dotyczące strategii gospodarczej i podziału środków podejmuje walne zebranie kibucników.

    źródło: NKJP: Piotr Pytlakowski: Bohaterska skiba, Polityka, 2001-10-27

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kibucnik
    kibucnicy
    ndepr
    kibucniki
    depr
    D. kibucnika
    kibucników
    C. kibucnikowi
    kibucnikom
    B. kibucnika
    kibucników
    N. kibucnikiem
    kibucnikami
    Ms. kibucniku
    kibucnikach
    W. kibucniku
    kibucnicy
    ndepr
    kibucniki
    depr

  • Od: kibuc

CHRONOLOGIZACJA:
1987, Wawrz250
Data ostatniej modyfikacji: 16.04.2017