-
1.
wskazuje na to, że to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym, dotyczy tej osoby, o której mowa w zdaniu podrzędnym -
w wypowiedziach potocznych może być zastępowany przez co
-
wykładnik osoby
-
Im niżej na drabinie społecznej znajdowali się narzeczeni, tym mniej rozbudowane były uroczystości weselne, jednak kto mógł, ten urządzał przyjęcie dla rodziny i zaproszonych gości.
źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce. Od średniowiecza do czasów współczesnych, 2005
Wydawało mu się nieprawdopodobne, by ktoś, kto znał tamte czasy, nie był choć raz w tak znanym domu [...].
źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Krakowska żałoba, 2006
Putrament pokazywał swoje Mazury, komu tylko mógł.
źródło: NKJP: Kira Gałczyńska: Nie wrócę tu nigdy czyli Pożegnanie z Mazurami, 1998
Inny stosunek do szybkości ma człowiek-zdobywca. Ktoś, komu nie starcza to, co jest, i swój cel umieszcza poza chwilą teraźniejszą, ceni sobie szybkość.
źródło: NKJP: red. Dorota Siwicka, Marek Bieńczyk, Aleksander Nawarecki: Szybko i szybciej, 1996
Aha, a ten, z kim niby mam to dziecko, zaraz tu wpadnie, bo jest zazdrosny, i może mam jeszcze parę innych problemów, ale nic, nie będę ci zawracać głowy.
źródło: NKJP: Piotr Siemion: Niskie Łąki, 2000
-
część mowy: relator
podklasa: obiektu
Inne uwagi
Odmiana zgodna z odmianą kto II
-
_: Zd.Nadrz., kto _: Zd.Podrz. korelat: fakultatywny: ten szyk: obligatoryjna antepozycja względem Zd.Podrz.,
zmienny względem Zd.Nadrz. -
Zob. kto I
-