koadiutor

Najwybitniejszym przedstawicielem rodu był Maciej Józef Ancuta w r. 1695 kanonik smoleński i inflancki, proboszcz wiłkomirski i szacki, potem sufragan i koadiutor Brzostowskiego, biskupa wileńskiego.

źródło: NKJP: Stefan Głogowski: Rubach, Ancuta, Dziennik Zachodni, 2002-09-27

Chociaż bp Horniak pragnął podobno tę sprawę postawić na porządku dziennym, abp Lubacziwskyj, koadiutor kardynała Slipyja, który w danej chwili przewodniczył, uznał, że lepiej tę drażliwą kwestię odłożyć na przyszłość.

źródło: NKJP: Dominik Morawski: Korespondencja z Rzymu, Kultura, nr 400-401, 1981

Intencje owej nominacji były jasne: na wiosnę bowiem, ledwie parę miesięcy po ingresie koadiutora, zmarł dziewięćdziesięcioletni arcybiskup połocki Gedeon Brodnicki i naturalne było, że nowym władyką tak ogromnej - ogarniającej całą niemal Ruś Białą - diecezji unickiej zostanie koadiutor, czyli Kuncewicz.

źródło: NKJP: Zbigniew Mikołejko: Żywoty świętych poprawione, 2000

Biskup Wysoczański, ksiądz koadiutor, przyjmuje w Społecznym Towarzystwie Polskich Katolików.

źródło: NKJP: Lidia Ostałowska: W Kościele Polskokatolickim nie chcą, żeby biskupów przynosić w teczce, Gazeta Wyborcza, 1995-01-26