skorek

  • duży, ciemnobrunatny, drapieżny i wszystkożerny chrząszcz, mający odwłok zakończony kleszczami
  • CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat zwierząt

    owady

  • synonimy:  szczypawica
    szczypawka
    hiperonimy:  owad
    robak
  • Jeszcze nikt nie słyszał, aby skorek kogoś uszczypnął i w ogóle jest zastanawiające, po co skorkowi skrzydła, skoro z nich nie korzysta i po co szczypiące szczypawki, skoro nie szczypie?

    źródło: NKJP: Rozalia Ćwiertnia: Szczypawica, czyli skorek, Gazeta Krakowska, 2003-09-09

    Spod sprzętów, ze szczelin, spod progów, framug i futryn wychodzą pająki, pluskwy, stonogi, rybiki, wije, karaluchy, skorki... Świat owadów ożywa, granice zaciemniają się.

    źródło: NKJP: Andrzej Zaniewski: Król Tanga, 1997

    Zły Człowiek przychodził na Wydymacz wieczorem. [...] był ciemny, na twarzy miał cień drzew, który nigdy nie znikał. W jego włosach błyszczały pajęczyny, po brodzie wędrowały mu skorki i małe chrabąszcze - to brzydziło Kłoskę.

    źródło: NKJP: Olga Tokarczuk: Prawiek i inne czasy, 1996

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. skorek
    skorki
    D. skorka
    skorków
    C. skorkowi
    skorkom
    B. skorka
    skorki
    N. skorkiem
    skorkami
    Ms. skorku
    skorkach
    W. skorku
    skorki

  • zach. psł. *skvorъ(kъ) 'to, co wydaje piszczący dźwięk, piszczy; chrząszcz'

    Od: dźwiękonaśladowczego czasownika *skverti 'trzeszczeć, wydawać szeleszczące dźwięki; piszczeć, kwilić'; do praformy bezpośrednio nawiązuje st.pol. skwor 'skorek'; współczesna forma to pierwotne zdrobnienie, z uproszczeniem grupy spółgłoskowej skv- > sk-

CHRONOLOGIZACJA:
XVI w., SPXVI
Na podstawie indeksu haseł.
Data ostatniej modyfikacji: 18.09.2018