dziryt
-
krótka włócznia zakończona wąskim i ostrym grotem, służąca do polowania i walki zbrojnej, używana w przeszłości, a także współcześnie w niektórych krajach egzotycznych
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
hiperonimy: włócznia
-
Forkas [...] ukazuje się pod postacią potężnego męża z długą brodą i siwymi włosami. Dosiada wielkiego rumaka, a w ręku trzyma ostry dziryt.
źródło: NKJP: Internet
Poszliśmy wzdłuż wybrzeża, a naprzeciw nas zjawiło się kilku ludzi. [...] Moi towarzysze uzbrojeni w dziryty rzucili się na nich. Zapewne
zrobiłbym to samo, gdybym miał cokolwiek w ręku.źródło: NKJP: Maciej Kuczyński: Atlantyda, wyspa ognia, 1967
Nacierając, jazda Jabłonkowskiego odbiegła znacznie, a tym samym złamała linię frontu polskich wojsk. Wytworzyła się luka i [...] wlali się w nią przyczajeni jeźdźcy sułtana. Pędząc z wyciągniętymi bułatami i dzirytami wzdłuż Dunaju, wyszli aż na tyły polskich sił głównych.
źródło: NKJP: Ostateczny upadek potęgi tureckiej, Dziennik Polski, 2003-02-08
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dziryt
dziryty
D. dzirytu
dzirytów
C. dzirytowi
dzirytom
B. dziryt
dziryty
N. dzirytem
dzirytami
Ms. dzirycie
dzirytach
W. dzirycie
dziryty
-
osm.-tur. dżirīd
z ar. dżarīd
W postaci: dziret