pięknoduch
-
pejorat. osoba nie poświęcająca uwagi zwykłej codziennej rzeczywistości, zajęta przeżyciami estetycznymi, wrażeniami emocjonalnymi i abstrakcyjnymi ideałami
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
- pięknoduch i bawidamek, pięknoduch i esteta; pięknoduchy i intelektualiści
-
Autor pokazuje Puszkina jako człowieka płytkiego, powierzchownego, jako pięknoducha i bawidamka: „Leżeć w pościeli, oto co Puszkinowi najbardziej odpowiada”.
źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Lapidarium I-III, 2008
[...] autor Beniowskiego miał głowę do interesów. W latach czterdziestych - to kolejny rys, który niezbyt pasuje do stereotypu oderwanego od życia poety romantycznego, pięknoducha i estety - przeprowadzał skuteczne operacje giełdowe.
źródło: NKJP: Jan Zieliński: Słowacki. SzatAnioł, 2009
Europejscy pięknoduchowie przenoszą własne wyobrażenia o „rewolucji społecznej” – te same, które we własnych krajach uczyniły ich politycznymi impotentami – na tamte kraje. Można tak się bawić. Kiedy jednak przychodzi do poważnej konfrontacji, okazuje się, że interesy europejskich „rewolucjonistów” mają się nijak do odczuć i nastrojów „ludu”
źródło: Internet: www.dyktatura.info
Róża niech pozostanie w herbie Lippe, niech ją opiewają poeci, literaci, pięknoduchy i indywidualiści. - Dla ludzi z Lippe ważny był zawsze miecz...
źródło: NKJP: Kazimierz Moczarski: Rozmowy z katem, 1977
Amerykanie wszystko sprowadzają do pieniędzy i pięknoduchom, którzy usiłują ich przekonać, że są przecież inne wartości, odpowiadają: „ Jeśli ktoś jest taki mądry, to dlaczego nie jest taki bogaty ” [...]
źródło: NKJP: Dziennik Polski, 1999-11-12
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pięknoduch
pięknoduchowie
ndepr pięknoduchy
depr D. pięknoducha
pięknoduchów
C. pięknoduchowi
pięknoduchom
B. pięknoducha
pięknoduchów
N. pięknoduchem
pięknoduchami
Ms. pięknoduchu
pięknoduchach
W. pięknoduchu
pięknoduchowie
ndepr pięknoduchy
depr -
Kalka niem. Schöngeist; zob. piękny, duch