strojnisia

Nie była to strojnisia. Zainteresowanie modą wynikało z jej żywotności. Mówiąc inaczej, chęć modnego przyodziania się nie wypływała u niej z żądzy strojenia się, lecz z temperamentu, była sygnałem dla otoczenia: „Jestem do wzięcia.”

źródło: NKJP: Pan Maxi i panna Mini, Mazowieckie To i Owo, 2002-01-29

Jania była nieprawdopodobną elegantką i strojnisią. Powszechnie żartowano, że gotowa była poświęcić cały dzień, a nawet cały tydzień na przetrząsanie magazynów i sklepów Warszawy w poszukiwaniu odpowiedniej sukni do kupionego wcześniej guzika.

źródło: NKJP: Jolanta Wachowicz-Makowska: Świat zapamiętany, 2002

Strojnisie ubierały się po angielsku: szorty, kopertowe spódnice i bluzki z kieszonkami. Plaża w Juracie stanowiła niewątpliwie rewię mody.

źródło: NKJP: Anna Malcer: Kurort z niczego, Dziennik Bałtycki, 2000-09-22