Parka
-
kultur. każda z rzymskich boginek przeznaczenia, przedstawianych w sztuce jako prządki, które odmierzają długość życia człowieka
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
wierzenia i przesądy
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
literatura -
Poeta błaga Parki, dzierżące nić jego żywota, by nie śpieszyły się z jej przecięciem.
źródło: NKJP: Antoni Kawczyński: Dłuuuugie, serdeczne powitania a potem sztuka, Mazowieckie To i Owo, 2007-05-20
Na początku pierwszego aktu „ciemna, obłąkana” bohaterka jak mityczna Parka przędzie nić, śpiewa kołysankę i przepowiada sen - śmierć syna.
źródło: NKJP: Grzegorz Gazda, Agnieszka Izdebska, Jarosław Płuciennik (red.): Gotycyzm i groza w kulturze, 2003
[...] Parki przecięły jej nić żywota. Umarła u siebie, w mieszkaniu.
źródło: NKJP: Dziewczyna ze Sławkowskiej, Dziennik Polski, 2002-12-14
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. Parka
Parki
D. Parki
Parek
C. Parce
Parkom
B. Parkę
Parki
N. Parką
Parkami
Ms. Parce
Parkach
W. Parko
Parki