Parka

  • kultur.  każda z rzymskich boginek przeznaczenia, przedstawianych w sztuce jako prządki, które odmierzają długość życia człowieka
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    wierzenia i przesądy


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność artystyczna człowieka

    literatura

  • Poeta błaga Parki, dzierżące nić jego żywota, by nie śpieszyły się z jej przecięciem.

    źródło: NKJP: Antoni Kawczyński: Dłuuuugie, serdeczne powitania a potem sztuka, Mazowieckie To i Owo, 2007-05-20

    Na początku pierwszego aktu „ciemna, obłąkana” bohaterka jak mityczna Parka przędzie nić, śpiewa kołysankę i przepowiada sen - śmierć syna.

    źródło: NKJP: Grzegorz Gazda, Agnieszka Izdebska, Jarosław Płuciennik (red.): Gotycyzm i groza w kulturze, 2003

    [...] Parki przecięły jej nić żywota. Umarła u siebie, w mieszkaniu.

    źródło: NKJP: Dziewczyna ze Sławkowskiej, Dziennik Polski, 2002-12-14

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. Parka
    Parki
    D. Parki
    Parek
    C. Parce
    Parkom
    B. Parkę
    Parki
    N. Parką
    Parkami
    Ms. Parce
    Parkach
    W. Parko
    Parki
Data ostatniej modyfikacji: 06.04.2017