narwaniec

  • pot.  ktoś, kto charakteryzuje się gwałtownym charakterem, nerwowością i niecierpliwością
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

  • Ci młodzi, nieobliczalni narwańcy zdolni są do wszystkiego.

    źródło: NKJP: Zdzisław Szczepaniak: Dziewczyna z Trogiru i inne opowiadania, 2005

    Boję się takich młodych narwańców, którzy jadą z głośną muzyką i słychać ich z daleka.

    źródło: NKJP: Paweł Wodniak: Bezmyślni królowie szos, Gazeta Krakowska, 2004-04-15

    Po raz któryś postąpiłem jak narwaniec, lekkomyślnie, bo mogłem teraz spodziewać się najgorszego - wywalenia za bramę.

    źródło: NKJP: Wiesław Kępiński: Sześćdziesiąty pierwszy, 2006

    - Czasami coś sobie podkradną. Ale też potrafią podarować. Jak ich nie kochać? Ale ta miłość musi być bezpieczna. Bo szympansa przytulić do siebie się nie da. Zwłaszcza takiego narwańca jak Karol. Może odgryźć palce.

    źródło: NKJP: Ryszarda Wojciechowska: Trzeba mieć kota, Wieczór Wybrzeża, 1999-07-16

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. narwaniec
    narwańcy
    ndepr
    narwańce
    depr
    D. narwańca
    narwańców
    C. narwańcowi
    narwańcom
    B. narwańca
    narwańców
    N. narwańcem
    narwańcami
    Ms. narwańcu
    narwańcach
    W. narwańcu
    narwańcze
    narwańcy
    ndepr
    narwańce
    depr
  • Zob. rwać

CHRONOLOGIZACJA:
1897, SJPDor
1904, SJPWar
Data ostatniej modyfikacji: 29.02.2016