zniemczyć się - Wielki słownik języka polskiego PAN

przyjąć język, kulturę, obyczajowość niemiecką, nie będąc z pochodzenia Niemcem

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Przynależność i podział terytorialny

państwa, miasta, obszary geograficzne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Język

języki świata

synonimy:

zgermanizować się
zniemczeć

	Drugim głosicielem nierówności ras ludzkich był Houston Stewart Chamberlain [...], Anglik, który się zniemczył i zamieszkał w Niemczech. źródło: NKJP: Janusz Pajewski: Historia powszechna 1871-1918, 1967
	Faktem jest, że w ciągu wielu lat wzajemnych stosunków niektórzy Polacy zniemczyli się i śladem tego były wyraźnie polskie nazwiska niektórych Niemców [...]. źródło: NKJP: Andrzej Anonimus: Nie nadaje się, przecież to jeszcze szczeniak, 1999
	Teściowa, a dobrą miał teściową, nie mogła patrzeć jak córka oszukuje zięcia, więc powiedziała mu, że nie ma żadnej Kingi. – Prawdziwa Kinga wyjechała do Hamburga i już się nie odezwała. Zniemczyła się, zapomniała o kraju. źródło: NKJP: Stanisław Bubin: Przystanek Alaska, Dziennik Zachodni, 2005-01-15
	Centralizacja władzy w XVIII w. oznaczała podporządkowanie polskich rodzin szlacheckich na Mazurach niemieckim ośrodkom władzy królewskiej [...]. W rezultacie polska szlachta szybko zniemczyła się [...]. źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zniemczyłem się +(e)m się zniemczył	zniemczyłam się +(e)m się zniemczyła	zniemczyłom się +(e)m się zniemczyło	zniemczyliśmy się +(e)śmy się zniemczyli	zniemczyłyśmy się +(e)śmy się zniemczyły
2 os.	zniemczyłeś się +(e)ś się zniemczył	zniemczyłaś się +(e)ś się zniemczyła	zniemczyłoś się +(e)ś się zniemczyło	zniemczyliście się +(e)ście się zniemczyli	zniemczyłyście się +(e)ście się zniemczyły
3 os.	zniemczył się	zniemczyła się	zniemczyło się	zniemczyli się	zniemczyły się

bezosobnik: zniemczono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zniemczmy się
2 os.	zniemcz się	zniemczcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zniemczyłbym się bym się zniemczył	zniemczyłabym się bym się zniemczyła	zniemczyłobym się bym się zniemczyło	zniemczylibyśmy się byśmy się zniemczyli	zniemczyłybyśmy się byśmy się zniemczyły
2 os.	zniemczyłbyś się byś się zniemczył	zniemczyłabyś się byś się zniemczyła	zniemczyłobyś się byś się zniemczyło	zniemczylibyście się byście się zniemczyli	zniemczyłybyście się byście się zniemczyły
3 os.	zniemczyłby się by się zniemczył	zniemczyłaby się by się zniemczyła	zniemczyłoby się by się zniemczyło	zniemczyliby się by się zniemczyli	zniemczyłyby się by się zniemczyły

bezosobnik: zniemczono by się

bezokolicznik: zniemczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zniemczywszy się

gerundium: zniemczenie się

odpowiednik aspektowy: niemczyć się

Zob. Niemiec