-
1.
dawny bicz o krótkiej rękojeści i długim rzemieniu -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
- smagać korbaczem
-
Dwóch mnie trzymało, trzeci nogą wypchnął na środek izby ławę, podszedł do ściany i zdjął z kołka ciężki korbacz, zwinięty w kilka pętli.
źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Tkacz iluzji, 2004
Z drugiej strony władze miast starały się usuwać ze swego terenu włóczęgów, żebraków i ludzi luźnych, uciekając się do przymusu fizycznego, stosowanego przez tzw. wyganiaczy ubóstwa przy użyciu batów lub korbaczy.
źródło: NKJP: Urszula Augustyniak: Historia Polski 1572-1795, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. korbacz
korbacze
D. korbacza
korbaczy
rzadziej korbaczów
C. korbaczowi
korbaczom
B. korbacz
korbacze
N. korbaczem
korbaczami
Ms. korbaczu
korbaczach
W. korbaczu
korbacze
-
tur. kırbaç 'bicz, knut'