pokojowiec

Wcześniej, jak przypuszczają jego biografowie, był pokojowcem Jagiełły, a na dworze Witolda zrobił karierę jako książęcy sekretarz, co świadczy, że był inteligentny i przynajmniej trochę wykształcony.

źródło: NKJP: Helena Kręt: Śladami Świętej Jadwigi: Jadwiga i Jagiełło w Nowym Mieście Korczynie, 2008

Wprawdzie pokojowcy słyszeli nieraz kroki idące z komnaty pana w kierunku wewnętrznego przejścia do kościoła, żaden jednak nie śmiał wyjrzeć, przypuszczając, że to zły duch się przechadza, i na stuknięcie ostrożne drzwi nakrywali głowy kubrakiem, pocąc się ze strachu.

źródło: NKJP: Zofia Kossak: Błogosławiona wina, 1953

Wyrzekłszy to ze smętnym licem, pozwolił nam się oddalić, równocześnie każąc odszukać pokojowcowi mistrza Gocwina.

źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Metamorfozy, 2004

Dzieci przybywały na nie, by nabyć ogłady, poznać dworskie obyczaje, zawrzeć przyjaźnie [...] czy zaskarbić sobie łaskawość możnego pana lub nawet władcy. Dorastając, pełniły pomniejsze posługi, często jako giermkowie, pokojowcy i towarzysze zabaw monarszego potomstwa.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych: praca zbiorowa, 2004