wyleczyć się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

poddać się działaniu zabiegów, leków i innych podobnych rzeczy, które sprawiły, że ktoś powrócił do zdrowia lub że powrócił do zdrowia jakiś narząd

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Choroby i ich leczenie

synonimy:

wykurować się

	[...] receptą na poprawę stanu zdrowia jest dieta: nie wolno jeść tego, na co jesteśmy uczuleni. Jeśli przestrzegamy diety konsekwentnie, możemy nawet wyleczyć się z alergii. źródło: NKJP: Agnieszka Fedorczyk: Alergie, Gazeta Wyborcza, 1996-11-15
	Polacy coraz chętniej sięgają po leki sprzedawane bez recepty. Sami próbują wyleczyć się z bólu głowy, przeziębienia, kataru, bólów kości i stawów czy złego samopoczucia. źródło: NKJP: (mam): Leki z telewizora, Dziennik Zachodni, 2002-06-08
	Jeśli więzień nie jest w stanie wyleczyć się w więziennej służbie zdrowia, sędziowie penitencjarni orzekają zazwyczaj przerwę w odbywaniu kary. źródło: NKJP: Tomasz Siemieniec: Szukaj sobie sponsora, Dziennik Zachodni, 2005-04-13
	W młodości ciężko chorował; wyleczył się stosując dietę zalecaną przez mnichów japońskich. Po całkowitym odzyskaniu zdrowia postanowił poświęcić się makrobiotyce. źródło: NKJP: Stanisława Olko: Makrobiotyka w polskiej kuchni czyli Powrót do dawnego naturalnego sposobu odżywiania, 1993
	Na 70 min. filmie dodawanym do książki Piotra Lewandowskiego kilkanaście osób stwierdza, że wyleczyło się metodą B.S.M., kilka z nich mówi, że powiadomiło o tym swoich lekarzy. źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyleczyłem się +(e)m się wyleczył	wyleczyłam się +(e)m się wyleczyła	wyleczyłom się +(e)m się wyleczyło	wyleczyliśmy się +(e)śmy się wyleczyli	wyleczyłyśmy się +(e)śmy się wyleczyły
2 os.	wyleczyłeś się +(e)ś się wyleczył	wyleczyłaś się +(e)ś się wyleczyła	wyleczyłoś się +(e)ś się wyleczyło	wyleczyliście się +(e)ście się wyleczyli	wyleczyłyście się +(e)ście się wyleczyły
3 os.	wyleczył się	wyleczyła się	wyleczyło się	wyleczyli się	wyleczyły się

bezosobnik: wyleczono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wyleczmy się
2 os.	wylecz się	wyleczcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyleczyłbym się bym się wyleczył	wyleczyłabym się bym się wyleczyła	wyleczyłobym się bym się wyleczyło	wyleczylibyśmy się byśmy się wyleczyli	wyleczyłybyśmy się byśmy się wyleczyły
2 os.	wyleczyłbyś się byś się wyleczył	wyleczyłabyś się byś się wyleczyła	wyleczyłobyś się byś się wyleczyło	wyleczylibyście się byście się wyleczyli	wyleczyłybyście się byście się wyleczyły
3 os.	wyleczyłby się by się wyleczył	wyleczyłaby się by się wyleczyła	wyleczyłoby się by się wyleczyło	wyleczyliby się by się wyleczyli	wyleczyłyby się by się wyleczyły

bezosobnik: wyleczono by się

bezokolicznik: wyleczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wyleczywszy się

gerundium: wyleczenie się

odpowiednik aspektowy: leczyć się

+

wyleczyć się

+

z CZEGO + (CZYM) + (GDZIE)