onomasta
-
jęz. specjalista w zakresie onomastyki - nauki
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
działalność naukowa
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język -
hiperonimy: językoznawca
-
Zasłużony gdański onomasta [...] próbował określić funkcję cząstki -ań-. Twierdził, że dzisiejsza Motława (a to jest nazwa pruska) miała kiedyś słowiańską nazwę Gdania [...].
źródło: NKJP: Jan Miodek: Rozmyślajcie nad mową, Wiedza i Życie, 2001
Z punktu widzenia onomasty nazwisko nie jest równe wyrazowi pospolitemu, podobnie jak i inne nazwy własne.
źródło: NKJP: Aleksandra Cieślikowa: Nazwy własne w słownikach języka pisarzy: Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza i Jana Chryzostoma Paska, Studia Paedagogica, 2008
[...] sprawę konsultowałem z karelskimi onomastami i przejrzałem na temat nazwy Jeziora Onieżskiego wszystko, co jest dostępne w bibliotece Karelskiej Akademii Nauk.
źródło: NKJP: Mariusz Wilk: Dom nad Oniego, 2006
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. onomasta
onomaści
ndepr onomasty
depr D. onomasty
onomastów
C. onomaście
onomastom
B. onomastę
onomastów
N. onomastą
onomastami
Ms. onomaście
onomastach
W. onomasto
onomaści
ndepr onomasty
depr -
Od: onomastyka