impertynencje

  • bardzo niegrzeczne i obraźliwe wypowiedzi
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

    • wymiana impertynencji
    • nagadać; wysłuchiwać impertynencji
    • mówić, prawić komuś impertynencje
  • Kilka osób wyszło demonstracyjnie, uznawszy jego słowa za obraźliwe, a my z trudnością zdołaliśmy ściągnąć Konstantego ze sceny, na wypadek, gdyby miał zamiar kontynuować impertynencje pod adresem zebranych na sali.

    źródło: NKJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995

    Pana list jest emocjonalny, nafaszerowany półprawdami, a także impertynencjami skierowanymi pod moim adresem.

    źródło: NKJP: Rada Sołecka i Komitet Budowy Chodnika, Listy do redakcji, Wieści Podwarszawskie, 2000-07-30

    Na kolację przyszły obydwie córki. Jedna dziennikarka, pracująca w czasopismach mody, światowa; druga dentystka, skromna i nieefektowna. Rozmowa tego rodzaju, że siłą musiałem powstrzymywać się, aby nie zacząć mówić kpiarskich bzdur, nie nagadać impertynencji.

    źródło: NKJP: Andrzej Bobkowski: Szkice piórkiem: (Francja 1940-1944), 1957

    - Jak masz na imię, miły kawalerze? - spytała babcia. - Waldemar. Że też pani tak od razu poznała, że nie jestem żonaty. Babcia była wyższa ponad takie impertynencje.

    źródło: NKJP: Antoni Kroh: Starorzecza, 2010

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: p3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. impertynencje
    D. impertynencji
    impertynencyj
    C. impertynencjom
    B. impertynencje
    N. impertynencjami
    Ms. impertynencjach
    W. impertynencje
  • Od: impertynencja

CHRONOLOGIZACJA:
Zob. impertynencja
Data ostatniej modyfikacji: 04.10.2016