impertynencje
-
bardzo niegrzeczne i obraźliwe wypowiedzi
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
- wymiana impertynencji
- nagadać; wysłuchiwać impertynencji
- mówić, prawić komuś impertynencje
-
Kilka osób wyszło demonstracyjnie, uznawszy jego słowa za obraźliwe, a my z trudnością zdołaliśmy ściągnąć Konstantego ze sceny, na wypadek, gdyby miał zamiar kontynuować impertynencje pod adresem zebranych na sali.
źródło: NKJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995
Pana list jest emocjonalny, nafaszerowany półprawdami, a także impertynencjami skierowanymi pod moim adresem.
źródło: NKJP: Rada Sołecka i Komitet Budowy Chodnika, Listy do redakcji, Wieści Podwarszawskie, 2000-07-30
Na kolację przyszły obydwie córki. Jedna dziennikarka, pracująca w czasopismach mody, światowa; druga dentystka, skromna i nieefektowna. Rozmowa tego rodzaju, że siłą musiałem powstrzymywać się, aby nie zacząć mówić kpiarskich bzdur, nie nagadać impertynencji.
źródło: NKJP: Andrzej Bobkowski: Szkice piórkiem: (Francja 1940-1944), 1957
- Jak masz na imię, miły kawalerze? - spytała babcia. - Waldemar. Że też pani tak od razu poznała, że nie jestem żonaty. Babcia była wyższa ponad takie impertynencje.
źródło: NKJP: Antoni Kroh: Starorzecza, 2010
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: p3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. impertynencje
D. impertynencji
impertynencyj
C. impertynencjom
B. impertynencje
N. impertynencjami
Ms. impertynencjach
W. impertynencje
-
Od: impertynencja