spłatać - Wielki słownik języka polskiego PAN

zaskoczyć zachowaniem, słowami lub byciem innym niż ktoś się spodziewał

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

	[...] W czasie mojej pyskówki na dworcu Pepiczki zabrały mój bagaż. Był to kawał, jaki spłatali mi koledzy w nagrodę za obronę naszych wspólnych interesów transportowych. źródło: NKJP: Jerzy Odrowąż-Pieniążek: Więcej niż świadek, 2007
	Wówczas nie wiedziałem, że wydarzenia spłatają mi kolejnego, życiowego figla. źródło: NKJP: Tomasz Mucha, Włodzimierz Sowiński: Z Cichej nad Sekwanę, Trybuna Śląska, 2002-04-19
	Janosik to zespół, który stać na spłatanie niespodzianki możnym ligi, ale też na niespodzianki in minus. źródło: NKJP: (leś): Kolejka faworytów, Gazeta Krakowska, 2002-09-13
	Rodzice dzieciaka, który spłatał bombowy żart [...] mogą się spodziewać, że dostaną do zapłacenia fakturę opiewającą nawet na kwotę kilkudziesięciu tysięcy złotych [...]. źródło: NKJP: Iwona Kamieńska: Głupie żarty mogą kosztować życie wielu osób, Gazeta Krakowska, 2007-01-27
	[...] Matka natura rządzi się swoimi prawami i od czasu do czasu potrafi spłatać psikusa. źródło: NKJP: Anna Góra, Beata Wolańska: Zielony weekend, Dziennik Zachodni, 2005-05-02

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	spłatałem +(e)m spłatał	spłatałam +(e)m spłatała	spłatałom +(e)m spłatało	spłataliśmy +(e)śmy spłatali	spłatałyśmy +(e)śmy spłatały
2 os.	spłatałeś +(e)ś spłatał	spłatałaś +(e)ś spłatała	spłatałoś +(e)ś spłatało	spłataliście +(e)ście spłatali	spłatałyście +(e)ście spłatały
3 os.	spłatał	spłatała	spłatało	spłatali	spłatały

bezosobnik: spłatano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		spłatajmy
2 os.	spłataj	spłatajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	spłatałbym bym spłatał	spłatałabym bym spłatała	spłatałobym bym spłatało	spłatalibyśmy byśmy spłatali	spłatałybyśmy byśmy spłatały
2 os.	spłatałbyś byś spłatał	spłatałabyś byś spłatała	spłatałobyś byś spłatało	spłatalibyście byście spłatali	spłatałybyście byście spłatały
3 os.	spłatałby by spłatał	spłatałaby by spłatała	spłatałoby by spłatało	spłataliby by spłatali	spłatałyby by spłatały

bezosobnik: spłatano by

bezokolicznik: spłatać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: spłatawszy

gerundium: spłatanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: spłatany

+

spłatać

+

CO + (KOMU)

Zob. płatać