ustroić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

książk. ubrać się bardzo efektownie

[ustroić sie] lub pot. [ustrojić sie]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Określenia fizyczności człowieka

wygląd

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Ubranie

czynności, przedmioty i osoby związane z robieniem i noszeniem ubrań

	synonimy:	wystroić się
	hiperonimy:	ubrać się

	Cywil włożył rogatywkę na bakier, czamarę, buty palone, oficer ustroił się w pożyczony mundur, uważając, że dopełnili najpilniejszego obowiązku wobec Ojczyzny. źródło: NKJP: Stanisław Wasylewski: Życie polskie w XIX wieku, 2008
	Na co dzień modna kobieta powinna ustroić się w luźne spodnie i seksowny top, ewentualnie garsonkę albo sukienkę. źródło: NKJP: (MST): Wiosenne kolory, Gazeta Krakowska, 2005-04-13
	[...] przebrała się szybko w ciemną suknię, ustroiła się, jak lubiła pokazać się ludziom. źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Dziura w niebie, 1959
	Kiedy pewnego razu król Koloman udał się na polowanie, ustroiła się Salomea w bogate i piękne szaty, które jej naturalną piękność jeszcze bardziej podniosły. źródło: NKJP: Kusiciel, Dziennik Polski, 2003-01-25

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ustroiłem się +(e)m się ustroił	ustroiłam się +(e)m się ustroiła	ustroiłom się +(e)m się ustroiło	ustroiliśmy się +(e)śmy się ustroili	ustroiłyśmy się +(e)śmy się ustroiły
2 os.	ustroiłeś się +(e)ś się ustroił	ustroiłaś się +(e)ś się ustroiła	ustroiłoś się +(e)ś się ustroiło	ustroiliście się +(e)ście się ustroili	ustroiłyście się +(e)ście się ustroiły
3 os.	ustroił się	ustroiła się	ustroiło się	ustroili się	ustroiły się

bezosobnik: ustrojono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ustrójmy się
2 os.	ustrój się	ustrójcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ustroiłbym się bym się ustroił	ustroiłabym się bym się ustroiła	ustroiłobym się bym się ustroiło	ustroilibyśmy się byśmy się ustroili	ustroiłybyśmy się byśmy się ustroiły
2 os.	ustroiłbyś się byś się ustroił	ustroiłabyś się byś się ustroiła	ustroiłobyś się byś się ustroiło	ustroilibyście się byście się ustroili	ustroiłybyście się byście się ustroiły
3 os.	ustroiłby się by się ustroił	ustroiłaby się by się ustroiła	ustroiłoby się by się ustroiło	ustroiliby się by się ustroili	ustroiłyby się by się ustroiły

bezosobnik: ustrojono by się

bezokolicznik: ustroić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ustroiwszy się

gerundium: ustrojenie się

odpowiednik aspektowy: ustrajać się

+

ustroić się

+

(w CO)

Zob. stroić