barbaryzm

  • przest.  wyraz, wyrażenie lub konstrukcja składniowa obce danemu językowi, użyte w tekście napisanym w języku ojczystym, oceniane negatywnie
  • Ms. lp wymawiany: [barbaryźmie] lub [barbaryzmie].

  • [barbarysm] lub [barbaryzm]

  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

    języki świata

  • hiperonimy:  zapożyczenie
    • neologizmy i barbaryzmy
  • Camus odpisał przyjacielowi najszczerzej, że utwór wydał mu się całkowicie niezrozumiały z powodu naszpikowania go neologizmami i barbaryzmami.

    źródło: NKJP: Krzysztof Rutkowski: Pasaż z Camusem, Gazeta Wyborcza, 1996-02-28

    Język tych opowiadań, osobliwy, trochę niedzisiejszy, gdyż pełen barbaryzmów, galicyjskich regionalizmów i słów będących dla współczesnego czytelnika archaizmami [...].

    źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabeł: opowiadania i reportaże, 2007

    Ów skryba znał [...] mowę Franków, bodaj nawet lepiej niż łacinę, jak można wnosić z licznych barbaryzmów występujących w tekście Prawa salickiego.

    źródło: NKJP: Karol Modzelewski: Barbarzyńska Europa, 2004

    Gwałtowne zmiany społeczne i gospodarcze sprawiają, że wtargnęły do języka barbaryzmy, wulgaryzmy, obce zwyczaje językowe.

    źródło: NKJP: Barbaryzmy atakują!, Dziennik Polski, 2003-09-13

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. barbaryzm
    barbaryzmy
    D. barbaryzmu
    barbaryzmów
    C. barbaryzmowi
    barbaryzmom
    B. barbaryzm
    barbaryzmy
    N. barbaryzmem
    barbaryzmami
    Ms. barbaryzmie
    barbaryzmach
    W. barbaryzmie
    barbaryzmy

  • łac. barbarismus

  • Zob. też:

    makaronizm

CHRONOLOGIZACJA:
1527, SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 19.07.2017