straszno

  • przest.  tak, że odczuwa się strach
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    emocje i uczucia

    • straszno powiedzieć, pomyśleć
    • ciemno i straszno
    • było, zrobiło się straszno
  • Nie dawał się odciągnąć, stawał na tylnych łapach (a wtedy był o głowę wyższy nie tylko od Pętala, ale i od Mariana, który był najwyższy w całej klasie) i też zaczynał warczeć. A „wark” to był nie byle jaki, basowy pomruk lwa, od którego wszystkim robiło się straszno.

    źródło: NKJP: Zofia Chądzyńska, Przez ciebie, Drabie!, 1969

    Sadzawka, ma na imię Czarna, bo nigdy nie dosięga jej słońce. W nocy chodzić tutaj jest straszno; widziano tu nieraz czarną świnię, która chrząka, tupie racicami po ścieżkach i przeżegnana, znika.

    źródło: NKJP: Czesław Miłosz: Dolina Issy, 1955

    Głos wygasał, a ja nachyliłem się ku niej. Zrobiło mi się straszno, że nie zdąży, że się wymknie, a przecież wiedziałem, że to ona ma mi uchylić rąbka misterium mortis.

    źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995

  • część mowy: przysłówek

    stopień równy straszno
    stopień wyższy straszniej

  • Cz + straszno +
    BEZOKOLICZNIK + (KOMU)
    bez ograniczeń + straszno +
    że ZD + (KOMU)
  • Zob. strach

CHRONOLOGIZACJA:
2 połowa XV w., SStp
FRAZEOLOGIZMY:
Data ostatniej modyfikacji: 04.08.2017