zagniazdownik

  • Definicja
    zool.  ptak, którego młode krótko po wykluciu są zdolne do życia poza gniazdem
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat zwierząt

    ptaki

  • Relacje znaczeniowe
    sprzeczne:  gniazdownik
  • Cytaty

    Zagniazdowniki właściwe wykluwają się z otwartymi oczami i gdy tylko obeschnie pokrywający je gęsty puch, opuszczają gniazdo.

    źródło: NKJP: Krzysztof Filcek: Na spacer z lornetką, Gazeta Wyborcza,1992-06-19

    Kury to zagniazdowniki – młode jest miniaturką dorosłego. Zamiast piór mają jednak puch, który zaraz tracą.

    źródło: NKJP: Anna Gabińska: Od poczęcia do pisklęcia, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2007-04-07

    Gęgawa to typowy zagniazdownik, więc zaraz po wykluciu się i osuszeniu pisklaki opuszczają gniazdo z matką.

    źródło: NKJP: Włodzimierz Nowak:Dwadzieścia tysięcy gęsi na niebie, Gazeta Wyborcza,1997-11-21
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. zagniazdownik
    		 zagniazdowniki
    D. zagniazdownika
    		 zagniazdowników
    C. zagniazdownikowi
    		 zagniazdownikom
    B. zagniazdownika
    		 zagniazdowniki
    N. zagniazdownikiem
    		 zagniazdownikami
    Ms. zagniazdowniku
    		 zagniazdownikach
    W. zagniazdowniku
    		 zagniazdowniki
  • Pochodzenie

    Zob. gniazdo

CHRONOLOGIZACJA:
1876, Przewodnik dla leśniczych, t. 1, books.google.pl
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 08.09.2021