-
1.
książk. cecha kogoś, kto przeszedł na stronę wroga lub nieprzyjaciela i zaczął szkodzić swojemu krajowi, narodowi, swoim sojusznikom lub osobom, z którymi był w przyjaźni -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
działalność polityczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
hiperonimy: wiarołomność
-
[...] apelując [...] o pomoc do świeckich poddanych, rozwodził się nad zdradzieckością, podstępnością i fałszywością wrogów, napadających nocą na śpiących rycerzy i mordujących jeńców.
źródło: NKJP: Dariusz Piwowarczyk: Słynni rycerze Europy: Rycerze w służbie dam i dworu, 2009
Jego zdradzieckość jest właściwie ciągle podkreślana i na każdym polu uzyskuje swoje ucieleśnienie. Jest złym mężem, nieuczciwym urzędnikiem, kolaborantem nazistów, a potem komunistów, a na końcu samobójcą.
źródło: Internet: monde-diplomatique.pl
[...] posiadają poczucie odrębności od innych. Lojalni wobec siebie nawzajem i swego narodu, wobec reszty - różnie to bywa, choć generalnie nie jest u nich pospolitą cechą zdradzieckość.
źródło: Internet: imperius.com.pl
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. zdradzieckość
zdradzieckości
D. zdradzieckości
zdradzieckości
C. zdradzieckości
zdradzieckościom
B. zdradzieckość
zdradzieckości
N. zdradzieckością
zdradzieckościami
Ms. zdradzieckości
zdradzieckościach
W. zdradzieckości
zdradzieckości
Inne uwagi
Zwykle lp