wybąknąć - Wielki słownik języka polskiego PAN

pot. przest. powiedzieć coś cicho, niewyraźnie i niepewnie

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Język

mówienie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

zachowania emocjonalne

	synonimy:	bąknąć wyjąkać
	hiperonimy:	powiedzieć

Zwiesił głowę i wybąknął:
- Już nie będę.

źródło: NKJP: Andrzej Czeszejko-Sochacki: Z własnego życia, Gazeta Wyborcza, 1998-12-04

Problem zgłoszono oficerowi rowerowemu już dawno, kiedyś coś tam wybąknął, że znaki znakami, a ludzie i tak jeżdżą, jak chcą [...].

źródło: Internet: portel.pl/teraz-ja

Czerwieniąc się aż po uszy, szybko usiadła obok druida i wybąknęła przeprosiny.

źródło: Internet: mroczny-wladca.blogspot.com

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wybąknąłem +(e)m wybąknął	wybąknęłam +(e)m wybąknęła	wybąknęłom +(e)m wybąknęło	wybąknęliśmy +(e)śmy wybąknęli	wybąknęłyśmy +(e)śmy wybąknęły
2 os.	wybąknąłeś +(e)ś wybąknął	wybąknęłaś +(e)ś wybąknęła	wybąknęłoś +(e)ś wybąknęło	wybąknęliście +(e)ście wybąknęli	wybąknęłyście +(e)ście wybąknęły
3 os.	wybąknął	wybąknęła	wybąknęło	wybąknęli	wybąknęły

bezosobnik: wybąknięto

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wybąknijmy
2 os.	wybąknij	wybąknijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wybąknąłbym bym wybąknął	wybąknęłabym bym wybąknęła	wybąknęłobym bym wybąknęło	wybąknęlibyśmy byśmy wybąknęli	wybąknęłybyśmy byśmy wybąknęły
2 os.	wybąknąłbyś byś wybąknął	wybąknęłabyś byś wybąknęła	wybąknęłobyś byś wybąknęło	wybąknęlibyście byście wybąknęli	wybąknęłybyście byście wybąknęły
3 os.	wybąknąłby by wybąknął	wybąknęłaby by wybąknęła	wybąknęłoby by wybąknęło	wybąknęliby by wybąknęli	wybąknęłyby by wybąknęły

bezosobnik: wybąknięto by

bezokolicznik: wybąknąć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wybąknąwszy

gerundium: wybąknięcie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wybąknięty

odpowiednik aspektowy: wybąkiwać

Zob. bąkać