zmanierować się

  • książk.  przestawać zachowywać się naturalnie i nabrać maniery – postrzeganej negatywnie cechy charakterystycznej dla czyjegoś sposobu bycia

  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

  • Uczył się aktorstwa, ale ojciec wyperswadował mu ten pomysł, twierdząc, że w zawodzie może się już tylko zmanierować. Toteż Mark przerzucił się na studiowanie literatury angielskiej; [...]

    źródło: NKJP: Tomasz Sas:Idol nowej generacji, Express Ilustrowany, 2003-04-18

    [...] myślę, że poza wychowaniem w rodzinie, konkretnie na niego znaczny wpływ miała długotrwała służba w wojsku, że to negatywnie ukształtowało jego postawę życiową. W jakiś sposób zmanierował się. Zresztą nie on jeden.

    źródło: NKJP: Wiesława Maria Korczyńska: Wróć..., 2001

    Na początku serialu wyglądała fajnie, ale potem się zmanierowała, sodówka uderzyła do głowy i zrobiła się z niej taka twarda, germańska dziewucha. I pewnie kariera stanęła. W każdym razie szkoda, bo naprawdę nieźle grała.

    źródło: Internet:.plotek.pl/plotek/

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. zmanieruję się
    zmanierujemy się
    2 os. zmanierujesz się
    zmanierujecie się
    3 os. zmanieruje się
    zmanierują się

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. zmanierowałem się
    +(e)m się zmanierował
    zmanierowałam się
    +(e)m się zmanierowała
    zmanierowałom się
    +(e)m się zmanierowało
    zmanierowaliśmy się
    +(e)śmy się zmanierowali
    zmanierowałyśmy się
    +(e)śmy się zmanierowały
    2 os. zmanierowałeś się
    +(e)ś się zmanierował
    zmanierowałaś się
    +(e)ś się zmanierowała
    zmanierowałoś się
    +(e)ś się zmanierowało
    zmanierowaliście się
    +(e)ście się zmanierowali
    zmanierowałyście się
    +(e)ście się zmanierowały
    3 os. zmanierował się
    zmanierowała się
    zmanierowało się
    zmanierowali się
    zmanierowały się

    bezosobnik: zmanierowano się

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. zmanierujmy się
    2 os. zmanieruj się
    zmanierujcie się

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. zmanierowałbym się
    bym się zmanierował
    zmanierowałabym się
    bym się zmanierowała
    zmanierowałobym się
    bym się zmanierowało
    zmanierowalibyśmy się
    byśmy się zmanierowali
    zmanierowałybyśmy się
    byśmy się zmanierowały
    2 os. zmanierowałbyś się
    byś się zmanierował
    zmanierowałabyś się
    byś się zmanierowała
    zmanierowałobyś się
    byś się zmanierowało
    zmanierowalibyście się
    byście się zmanierowali
    zmanierowałybyście się
    byście się zmanierowały
    3 os. zmanierowałby się
    by się zmanierował
    zmanierowałaby się
    by się zmanierowała
    zmanierowałoby się
    by się zmanierowało
    zmanierowaliby się
    by się zmanierowali
    zmanierowałyby się
    by się zmanierowały

    bezosobnik: zmanierowano by się

    bezokolicznik: zmanierować się

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: zmanierowawszy się

    gerundium: zmanierowanie się

    odpowiednik aspektowy: manierować się

  • Od: manierować, maniera

CHRONOLOGIZACJA:
1899, S. Witkiewicz: Sztuka i krytyka u nas (1884-1898), books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 16.09.2018