szelmutka
-
przest. kobieta, którą mówiący mężczyzna uważa za atrakcyjną i sprytną, ale niebezpieczną, bo wykorzystującą te cechy dla własnych celów w kontaktach z mężczyznami
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
płeć -
synonimy: szelmeczka
szelmucha
szelmuta
-
Proszę szanownego pana, niech mi pan wierzy, łatwiej jest lwa poskromić niż przekonać mojego szwagra. A ona go przekonała. Taka to jest kobieta! Matka Polka, co? Dobrze musiała na jego personalnych pojęciach zagrać, skoro go tak, szelmutka, obłaskawiła.
źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Gdy owoc dojrzewa, 1958
Kobieta nie po to ukazuje się w swej naturalnej krasie mężczyźnie, by ten nie podziwiał jej ekscytujących walorów. No więc wykorzystują to bez skrupułów, szelmutki, żerując na męskich słabościach.
źródło: Internet: studioopinii.pl/archiwa/170042
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. szelmutka
szelmutki
D. szelmutki
szelmutek
C. szelmutce
szelmutkom
B. szelmutkę
szelmutki
N. szelmutką
szelmutkami
Ms. szelmutce
szelmutkach
W. szelmutko
szelmutki
-