kokieta

  • kobieta, która zachowuje się i rozmawia w sposób, który ma wzbudzić zainteresowanie i sympatię osoby płci przeciwnej, jednak jest z tego powodu postrzegana negatywnie
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Określenia fizyczności człowieka

    płeć


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

    seksualność

    • podstarzała kokieta
  • Akcja [...] dzieje się wśród angielskich wyższych sfer, gdzie z wizytą gości młoda amerykańska purytanka, panna Hester [...]. Między bezpośrednią Amerykanką a podstarzałymi kokietami [...] dochodzi do ostrej wymiany zdań, w trakcie której Angielki okazują się obłudne i zepsute, zaś Amerykanka szlachetna i uczciwa.

    źródło: Internet: encyklopediateatru.pl

    [...] kiedy go poznałem, był już podstarzałym człowiekiem i zapewne tu i ówdzie siwy włos się przebijał, więc starannie włosy farbował, brwi czernił i różował się jak wielkoświatowa kokieta.

    źródło: Kazimierz Chłedowski: Pamiętniki, 1951 (books.google.pl)

    Osobiście miałem słabość do nieśmiałych kobiet. Gdyby moja towarzyszka nie wymyśliła sobie roli doświadczonej kokiety, może coś by z tego wyszło.

    źródło: Katarzyna Rupiewicz: Redlum, 2016 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kokieta
    kokiety
    D. kokiety
    kokiet
    C. kokiecie
    kokietom
    B. kokietę
    kokiety
    N. kokietą
    kokietami
    Ms. kokiecie
    kokietach
    W. kokieto
    kokiety
CHRONOLOGIZACJA:
1811, SL
Data ostatniej modyfikacji: 13.12.2019