kokieta
-
kobieta, która zachowuje się i rozmawia w sposób, który ma wzbudzić zainteresowanie i sympatię osoby płci przeciwnej, jednak jest z tego powodu postrzegana negatywnie
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
płeć
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego
seksualność -
- podstarzała kokieta
-
Akcja [...] dzieje się wśród angielskich wyższych sfer, gdzie z wizytą gości młoda amerykańska purytanka, panna Hester [...]. Między bezpośrednią Amerykanką a podstarzałymi kokietami [...] dochodzi do ostrej wymiany zdań, w trakcie której Angielki okazują się obłudne i zepsute, zaś Amerykanka szlachetna i uczciwa.
źródło: Internet: encyklopediateatru.pl
[...] kiedy go poznałem, był już podstarzałym człowiekiem i zapewne tu i ówdzie siwy włos się przebijał, więc starannie włosy farbował, brwi czernił i różował się jak wielkoświatowa kokieta.
źródło: Kazimierz Chłedowski: Pamiętniki, 1951 (books.google.pl)
Osobiście miałem słabość do nieśmiałych kobiet. Gdyby moja towarzyszka nie wymyśliła sobie roli doświadczonej kokiety, może coś by z tego wyszło.
źródło: Katarzyna Rupiewicz: Redlum, 2016 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kokieta
kokiety
D. kokiety
kokiet
C. kokiecie
kokietom
B. kokietę
kokiety
N. kokietą
kokietami
Ms. kokiecie
kokietach
W. kokieto
kokiety
-