transcendentnie

  • Definicja
    filoz.  w sposób wykraczający poza podmiot poznający, a zwłaszcza poza granice doświadczenia i poznania ludzkiego
  • Wymowa

    [trãscendentnie] lub [transcendentnie]

  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    filozofia

  • Cytaty

    W sytuacji, kiedy nie ma [...] ojczyzn, życie można oddać tylko za dobro pojęte transcendentnie.

    źródło: NKJP: Internet

    [...] ból jest abstrakcją, nie istnieje [...] transcendentnie [...], nie możemy go bowiem złapać, zmierzyć, zbadać, istnieją tylko reakcje na ból, a te są uwarunkowane psychicznie i kulturowo.

    źródło: NKJP: Internet
  • Odmiana

    część mowy: przysłówek

    stopień równy transcendentnie
  • Pochodzenie
CHRONOLOGIZACJA:
1863, Albert Schwegler, Historja filozofji w zarysie, polona.pl
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 17.07.2020