gadzio I

II

rzeczownik

  • używane przez Romów określenie osoby spoza ich społeczności
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Przynależność i podział terytorialny

    nazwy osób ze względu na ich pochodzenie i przynależność terytorialną

  • [...] powiedział, że chociaż nie jestem Cygan, tylko gadzio [...], to porządny ze mnie człowiek i mógłbym się z jego siostrą ożenić, co ma już szesnaście lat i niedługo będzie za stara.

    źródło: NKJP: Mariusz Cieślik: Śmieszni kochankowie, 2004

    Kiedyś zimą i latem mieszkali w namiotach. Robili garnki, kuli konie, chodzili na pole z kosą. Nie brakowało im pieniędzy. Z gadziami żyli jak w rodzinie. A teraz gadzie mówią im, żeby wracali, skąd przyszli.

    źródło: NKJP: Lidia Ostałowska: Limalo szuka prawdziwych Cyganów, Gazeta Wyborcza, 1996-10-04

    [...] za trumną idą niemal sami Cyganie i tylko ci z gadziów, którzy są członkami cygańskich rodzin.

    źródło: NKJP: Pomana za Walka Gila, Dziennik Polski, 2003-10-31

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. gadzio
    gadziowie
    ndepr
    gadzie
    depr
    D. gadzia
    gadziów
    C. gadziowi
    gadziom
    B. gadzia
    gadziów
    N. gadziem
    gadziami
    Ms. gadziu
    gadziach
    W. gadziu
    gadziowie
    ndepr
    gadzie
    depr
  • Słowo gadzio (gadžo) w języku romskim pochodzi od gajja 'cywil' - wyrazu znanego z prakrytów - grupy języków indoaryjskich, obejmującej potoczne i literackie języki Indii z okresu od V wieku p.n.e. do X wieku n.e.

CHRONOLOGIZACJA:
1851, Przegląd Poznański, t. 13, z. 8, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 12.02.2020