zdrobnienie

  • jęz.  wyraz utworzony od innego wyrazu, oznaczający coś mniejszego od tego, co jest nazywane przez wyraz podstawowy, albo też wyrażający nacechowanie emocjonalne, zwykle pozytywne
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

  • synonimy:  deminutivum
    antonimy:  zgrubienie
    • czułe, ładne, pieszczotliwe, popularne; staropolskie, polskie, rosyjskie... zdrobnienie
    • zdrobnienie imienia, nazwy, rzeczownika, słowa, wyrazu
    • zdrobnienie od imienia jakiegoś
    • zdrobnienie i spieszczenie
    • forma zdrobnienia
    • zdrobnienie brzmi (głupio, ładnie...); zdrobnienia występują (w jakimś języku, w wielu wersjach...)
    • użyć/używać zdrobnienia; nadużywać, nie lubić, unikać zdrobnień; jakieś imię nie ma zdrobnień
    • utworzyć zdrobnienie; stosować, tworzyć, wymyślać zdrobnienia
  • - [...] jak ci na imię? - Piotr - nieśmiało wykrztusiłem [...]. - A mnie Sulka - powiedziała wyniośle. - Piotr, Piotruś, Piotrusiek - powtórzyła to moje imię w różnych możliwych zdrobnieniach, jakby się nim bawiąc.

    źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Widnokrąg, 1996

    [...] z mieszanymi uczuciami przeczytałem w jednej z gazet, że przyznaję się do nadużywania zdrobnień typu słuchaweczka, słóweczko, kolacyjka. Z mieszanymi - bo jest akurat na odwrót: od lat twierdzę, i to publicznie, że w naszym komunikacyjnym obcowaniu jest zbyt dużo zdrobnień.

    źródło: NKJP: Jan Miodek: Rzecz o języku, Dziennik Zachodni, 2009-07-03

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: n2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. zdrobnienie
    zdrobnienia
    D. zdrobnienia
    zdrobnień
    C. zdrobnieniu
    zdrobnieniom
    B. zdrobnienie
    zdrobnienia
    N. zdrobnieniem
    zdrobnieniami
    Ms. zdrobnieniu
    zdrobnieniach
    W. zdrobnienie
    zdrobnienia
  • bez ograniczeń + zdrobnienie +
    (CZEGO)
  • Zob. drobny

CHRONOLOGIZACJA:
1835, Teodor Narbutt, Dzieje starożytne narodu litewskiego, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 19.06.2020