kaowiec

  • pot.  w okresie Polski Ludowej: instruktor organizujący imprezy rozrywkowe dla osób przebywających w domach wczasowych, sanatoriach, świetlicach
  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Czas wolny

    rozrywka


    CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Praca

    zawody

  • Na miejscu, w ośrodkach Funduszu Wczasów Pracowniczych, oprócz noclegu i wyżywienia, rozrywki zapewniał kaowiec.

    źródło: NKJP: Bartosz Wawryszuk: Tato, kupmy sobie saturator, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska 2007-07-27

    – I co robiłeś? – Różnie. Kaowcem byłem w sanatorium. Wypożyczalnię kajaków prowadziłem. Roznosiłem mleko.

    źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Pogoda dla wszystkich, 2003

    Kuracjusze mówią, że przydałby się kaowiec lub choćby ktoś, kto zajmie się nimi, kiedy chcą zagospodarować swój wolny czas.

    źródło: NKJP: (ganz): Kaowiec pilnie potrzebny, Euroregio Glacensis 35 (141) 2000

    Coraz ciszej o Dniu Kobiet. Z wielkich imprez nakręcanych kiedyś przez „kaowców” (ludzie od kultury i oświaty) święto wycofało się raczej w domowo rodzinne zacisze.

    źródło: NKJP: Felietony, Gazeta Poznańska, 2002-02-22

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kaowiec
    kaowcy
    ndepr
    kaowce
    depr
    D. kaowca
    kaowców
    C. kaowcowi
    kaowcom
    B. kaowca
    kaowców
    N. kaowcem
    kaowcami
    Ms. kaowcu
    kaowcach
    W. kaowcu
    kaowcze
    kaowcy
    ndepr
    kaowce
    depr
  • Od: (instruktor) KO - 'kulturalno-oświatowy'

CHRONOLOGIZACJA:
1959, Teatr, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 05.04.2020