kaowiec
-
pot. w okresie Polski Ludowej: instruktor organizujący imprezy rozrywkowe dla osób przebywających w domach wczasowych, sanatoriach, świetlicach
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Czas wolny
rozrywka
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
zawody -
Na miejscu, w ośrodkach Funduszu Wczasów Pracowniczych, oprócz noclegu i wyżywienia, rozrywki zapewniał kaowiec.
źródło: NKJP: Bartosz Wawryszuk: Tato, kupmy sobie saturator, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska 2007-07-27
– I co robiłeś? – Różnie. Kaowcem byłem w sanatorium. Wypożyczalnię kajaków prowadziłem. Roznosiłem mleko.
źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Pogoda dla wszystkich, 2003
Kuracjusze mówią, że przydałby się kaowiec lub choćby ktoś, kto zajmie się nimi, kiedy chcą zagospodarować swój wolny czas.
źródło: NKJP: (ganz): Kaowiec pilnie potrzebny, Euroregio Glacensis 35 (141) 2000
Coraz ciszej o Dniu Kobiet. Z wielkich imprez nakręcanych kiedyś przez „kaowców” (ludzie od kultury i oświaty) święto wycofało się raczej w domowo rodzinne zacisze.
źródło: NKJP: Felietony, Gazeta Poznańska, 2002-02-22
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kaowiec
kaowcy
ndepr kaowce
depr D. kaowca
kaowców
C. kaowcowi
kaowcom
B. kaowca
kaowców
N. kaowcem
kaowcami
Ms. kaowcu
kaowcach
W. kaowcu
kaowcze
kaowcy
ndepr kaowce
depr -
Od: (instruktor) KO - 'kulturalno-oświatowy'