bandura

  • ludowy instrument strunowy podobny do mandoliny, rozpowszechniony zwłaszcza na Ukrainie
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność artystyczna człowieka

    muzyka

  • hiperonimy:  instrument
    • grać na bandurze
  • Śpiewał stare religijne pieśni, przygrywając na lirze korbowej i bandurze.

    źródło: NKJP: Mirosław Haponiuk: Rozśpiewać głuszę, Gazeta Wyborcza, 1994-08-17

    Przy akompaniamencie bandury dumki opisywały bohaterskie czyny ukraińskich kozaków i ich poszukiwanie pokoju i wolności.

    źródło: NKJP: (mz): Od baroku do współczesności, Sztafeta nr 30, 2007

    Podobno w jego gabinecie zamiast drogich, obitych skórą mebli można zobaczyć łapcie, kozacką bandurę i stare wydanie ukraińskiej Biblii.

    źródło: NKJP: Maria Nurowska: Powrót do Lwowa, 2008

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. bandura
    bandury
    D. bandury
    bandur
    C. bandurze
    bandurom
    B. bandurę
    bandury
    N. bandurą
    bandurami
    Ms. bandurze
    bandurach
    W. banduro
    bandury

  • łac. pandūra 'instrument muzyczny o 3 strunach'

    z gr. pandoúra 'lutnia trzystrunna'

CHRONOLOGIZACJA:
1627, Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 02.04.2020