obietnica - Wielki słownik języka polskiego PAN

zapewnienie dane komuś, że mu coś dobrego damy lub zrobimy

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

amerykańska; boska, Boża; czcza, pusta; dana; fałszywa; kolejna, poprzednia, stara, wcześniejsza; konkretna, kusząca, nęcąca; łatwa; mglista, niejasna; nierealna; nowa, ostatnia; populistyczna, przedwyborcza; rządowa; solenna, szumna, uroczysta, wielka; złożona obietnica; wyborcze; złamane; złudne, zwodnicze; składane; niespełnione obietnice
obietnica awansu, korzyści, nagrody, podwyżek, pokoju, pomocy, poparcia, poprawy, pracy, (wiecznego) szczęścia, władzy, wolności, współpracy, wyzwolenia, zapłaty, zbawienia, życia wiecznego; dofinansowania, otrzymania, sprzedaży czegoś; Boga, Chrystusa, rządu
obietnica bez pokrycia
obietnice padły/padają
słuchać; szczędzić; udzielić obietnicy; niedotrzymanie; niespełnienie obietnic
wierzyć obietnicom
dać/dawać, złożyć; zawrzeć/zawierać; dostać, otrzymać, przyjąć/przyjmować, uzyskać; mieć; dotrzymać; łamać, złamać; podtrzymać/podtrzymywać; potwierdzić/potwierdzać; realizować, spełnić/spełniać, wypełnić, zrealizować; przypominać; rzucać; składać; słyszeć; usłyszeć; zapomnieć obietnicę
kusić obietnicą; łudzić, mamić; sypać, szafować; dać się zwieść obietnicami; skuszony obietnicą

	Rumunia na wypadek ataku rosyjskiego otrzymała obietnicę zbrojnej pomocy Austro-Węgier i Niemiec. źródło: NKJP: Janusz Pajewski: Historia powszechna 1871-1918, 1994
	Źródłem tej nadziei jest Boża obietnica udoskonalenia i zbawienia człowieka [...]. źródło: NKJP: Zdzisław Józef Kijas: Odpowiedzi na 101 pytań o rzeczy ostateczne, 2004
	To chyba jest największe oszustwo, jakie zaserwował nam alkohol. Kusił obietnicą szczęścia i wyzwolenia od kłopotów, a związał ze sobą tak, że nie można się od niego uwolnić. źródło: NKJP: Anna Dodziuk, Włodzimierz Kamecki: Wyjść z matni: proste rozmowy o zgubnym nałogu, 1994
	[...] obiecała mu, że przyjdzie po niego jutro. Musiała dotrzymać obietnicy. źródło: NKJP: Maria Nurowska: Imię twoje, 2008

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	obietnica	obietnice
D.	obietnicy	obietnic

C.	obietnicy	obietnicom
B.	obietnicę	obietnice
N.	obietnicą	obietnicami
Ms.	obietnicy	obietnicach
W.	obietnico	obietnice

Składnia

+

obietnica

+

(CZEGO)

Pochodzenie

Od prasłowiańskiego przymiotnika *obvětьnъ 'związany z przyrzeczeniem, obietnicą', utworzonego od psł. *obvětъ / *obvětь 'przyrzeczenie, obietnica', które jest rzeczownikiem odczasownikowym od przedrostkowego psł. *obvětiti; w toku rozwoju fonetycznego doszło do uproszczenia *obvětъ > *obvětъ; zob. obiecać